Umysł emocjonalny. Idea Szkoły

Letnia Szkoła Kognitywistyki

organizowana pod patronatem Polskiego Towarzystwa Kognitywistycznego skierowana jest do młodych pracowników naukowych, doktorantów oraz studentów studiów kognitywistycznych (nauk o poznaniu i komunikacji społecznej), a także akademickich instytucji prowadzących badania w szeroko rozumianej kognitywistyce. Ma charakter wykładów i warsztatów obejmujących swoją tematyką takie dyscypliny jak kognitywistyka, psychologia poznawcza i społeczna, semiotyka, kulturoznawstwo, studia nad wizualnością, neuroestetyka. Tytuł tegorocznej Letniej Szkoły Kognitywistyki wskazuje na niestandardowe i szerokie podejście do problematyki emocji.

Warunkiem udziału w spotkaniu

jest zgłoszenie uczestnictwa w postaci kwestionariusza online z opisem dotychczasowego doświadczenia. Zapraszamy również do zgłoszenia własnego projektu i zaprezentowania go podczas Letniej Szkoły. Zgłoszenia projektów podlegają ocenie i wyborowi przez Radę Programową Szkoły. Koszt udziału w Letniej Szkole Kognitywistyki PTK wynosi 450 zł i obejmuje zakwaterowanie oraz wyżywienie w Domu Pracy Twórczej KUL w Kazimierzu Dolnym. Uczestnicy mają zapewniony udział w plenarnych wykładach i warsztatach oraz możliwość zaprezentowania własnych projektów badawczych.

Organizatorzy przewidzieli również możliwość uczestnictwa w Szkole bez noclegów i posiłków.

przeczytaj więcej

Emocje

Od starożytności kategoria emocji była umieszczana w kontekście umysłu

raz  po to, aby przeciwstawić sobie te dwa typy aktów psychicznych, innym razem, żeby podkreślić, jak wzajemnie są ze sobą zespolone i nierozdzielne. W odniesieniu do woli i działania człowieka, emocje były traktowane jako element motywujący, który – jeżeli ma prowadzić do dobrego i racjonalnego  działania –  powinien być pod ścisłą kontrolą rozumu. Sądzono również przeciwnie – dobre działanie w sensie moralnym, powinno być ufundowane na przeżywanych emocjach, a rozum pełni funkcję wtórną, np. racjonalizując intuicje moralne. W wielowiekowej tradycji intelektualnej Zachodu dominował jednak schemat, w którym  emocje były czynnikiem heterogenicznym w stosunku do umysłu, przypominającego raczej „racjonalną maszynę do liczenia” niż „tkaninę utkaną na osnowie ciągłych cykli emocji”.

W trakcie intensywnego rozwoju nauk kognitywnych w XX wieku

jesteśmy świadkami wzbierającej fali zainteresowania emocjami i ich rolą w procesach poznawczych. W perspektywie aktualnych badań naukowych można zaryzykować stwierdzenie, że rozpoczęła się na dobre „rewolucja afektywna” zmieniająca rozłożenie akcentów badawczych i podziału pracy między psychologami, filozofami, kognitywistami i neuronaukowcami ukazująca nowe obszary i dziedziny badań, np. sztuczną inteligencję, etologię kognitywną, estetykę, nauki społeczne, biologię ewolucji.

Celem tej rewolucji są próby rozwinięcia modelu umysłu interpretującego emocje jako czynnik moderujący procesy poznawcze. Interesującego przykładu zastosowania takiego modelu umysłu dostarczają badania z nurtu ucieleśnionego poznania, w których emocje zyskują fundamentalne znaczenie w systemie umysł–mózg–ciało.