Ważne informacje organizacyjne

Sesje studencko-doktoranckie


Michał Bachanek - Nieistotność determinizmu dla problemu wolnej woli

Michał Bachanek
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II

Nieistotność determinizmu dla problemu wolnej woli

W ramach wystąpienia zostaną przedstawione argumenty za tezą, według której problematyka determinizmu jest nieistotna dla problemu wolnej woli. Na początku omówiony zostanie obecny stan wiedzy na temat istnienia indeterminizmu w naszym świecie. Następnie zostanie poruszona kwestia tego, jak fakt istnienia lub nieistnienia determinizmu oddziałowuje na istniejące poglądy na temat wolnej woli. W następnej części przedstawiona zostanie krytyka libertarianizmu, jedynego poglądu na wolną wolę ściśle uzależnionego od problematyki determinizmu, a na samym końcu zostaną przedstawione sugestie na jakich innych aspektach problemu wolnej woli powinno się skupić w ramach dyskursu filozoficznego.


Aleksandra Biela-Wołońciej - Maska językowa - metafora podwójnie ucieleśniona

Aleksandra Biela-Wołońciej
Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego

Maska językowa – metafora podwójnie ucieleśniona

Maski w różnych formach od dawna towarzyszą człowiekowi w niemal wszystkich kulturach. Jako przedmioty mają różnorodne role; na ogół “udawania”. Analogicznie, w sensie figuratywnym, gdy maskowanie odbywa się za pomocą zachowania. Maski uczestniczą w komunikacji jako kognitywne narzędzie pragmatyczne i mogą profilować wyrażaną rzeczywistość, wraz z jej ładunkiem aksjologicznym. Na przykład, z przyczyn jak najbardziej ucieleśnionych, ‘śmierć’ jako domena źródłowa metafor jest nośnikiem negatywnego wartościowania, z drugiej jednak strony można złagodzić to wartościowanie za pomocą masek, czyli wyrażeń metaforycznych, gdy stanowi ona domenę docelową. Maski zatem uczestniczą w profilowaniu wartościowania. Jak się okazało w badaniach, same maski językowe także bywają różnie wartościowane (np. humor). Niespodziewanie jednak miejsce masek w kulturze globalnej uległo radykalnej zmianie z powodu zalecenia noszenia maseczek ochronnych w celu zminimalizowania ryzyka zarażenia się koronawirusem (COVID-19). Metafora maski w komunikacji została wtórnie zmaterializowana. Badania przeprowadzone podczas tegorocznej pandemii ukazują role i wartościowanie, jakie respondenci przypisują maskom ochronnym, a także figuratywne aspekty tej praktyki, dotyczące masek w komunikacji.


Kaja Brusik - Schizofrenia a zaburzenia w mózgu i poznaniu społecznym

Kaja Brusik
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II

Schizofrenia a zaburzenia w mózgu i poznaniu społecznym

W moim wystąpieniu przedstawię badania dotyczące zaburzeń funkcjonowania mózgu i poznania społecznego osób ze schizofrenią. Zagadnieniami mózgu w schizofrenii zajmowali się tacy badacze jak T. Onitsuka, M. Niznikiewicz, K. Spencer, M. Furmin, N. Kuroki. Ich badanie, które zostało opublikowane w 2006 roku dotyczy funkcjonalnych i strukturalnych deficytach w obszarach mózgu tj. zakrętu wrzecionowatego przedniego i tylnego, które wpływają na postrzeganie twarzy   w schizofrenii. Inne badanie pokazuje funkcjonalną neuroanatomię emocji (K. Phan, T. Wager,   S. Taylor, I. Liberzon, 2002). Badanie wskazuje, że niektóre objawy w schizofrenii mogą przyczyniać się do problemów z rozróżnianiem informacji docierających ze świata zewnętrznego od wyobrażeń. W wystąpieniu również omówię hipotezę neurorozwojową schizofrenii, która wyjaśnia przyczyny rozwoju tej choroby. Według tej hipotezy nieprawidłowości w okresie prenantalnym i neonatalnym są jedną z głównych przyczyn wystąpienia tej choroby w dorosłym życiu. W tym miejscu również przytaczam badanie opublikowane w 2007 roku, którego autorami są J. O’Neill, J. Levitt, R. Caplan, R. Asarnow, J. T McCracken, A. Toga, J. R. Alger. Badanie to pokazuję nieprawidłowości metaboliczne schizofrenii w początkach dzieciństwa. Opisuję również jak ważny jest obszar kory przedczołowej w diagnozowaniu schizofrenii i dlaczego trudno dostrzec objawy tej choroby u dzieci, jak również młodzieży. Hipotezę neurorozwojową potwierdzają również badania nad naczelnymi autorstwa Goldmana z 1971 rok. Na koniec prezentacji skupię się na różnicach w poznaniu społecznym w schizofrenii. Przedstawię badania między innymi dotyczące alienacji społecznej   (Ch. Linder, 2014).   Bibliografia:    Bieniarz, A. (2009). Samotność jako pomijany rodzaj doświadczenia osób chorujących na schizofrenię. Postępy Psychiatrii i Neurologii, 18(1), 67-–73.    Lindner, C., Dannlowski, U., Walhöfer, K., Rödiger, M., Maisch, B., Bauer, J., … & Heindel,   W. (2014). Social alienation in schizophrenia patients: association with insula responsiveness to facial expressions of disgust. PLoS One, 9(1).   Onitsuka, T., Niznikiewicz, M., Spencer, K., Furmin, M., Kuroki, N., Lucia, L., Shenton, M., McCarley, R. (2006). Functional and Structural Deficits in Brain Regions Subserving Face Perception in Schizophrenia. The american journal of psychiatry.   Phan, K. L., Wager, T., Taylor, S. F., Liberzon, I. (2002). Functional neuroanatomy of emotion:   a meta-analysis of emotion activation studies in PET and fMRI. NeuroImage, 16(2), 331–348.    O’Neill, J., Levitt, J., Caplan, R., Asarnow, R., McCracken, J. T., Toga, A. W., Alger, J. R. (2004). 1H MRSI evidence of metabolic abnormalities in childhood-onset schizophrenia. NeuroImage, 21(4), 1781–1789.   Rajewska-Rager, A., Rajewski A. (2010). Schizofrenia u dzieci i młodzieży — biologiczne uwarunkowania diagnozy i leczenia. Psychiatria, 7(4), 161–167.    Spychalska, K., Kucharska-Pietura, K., Kielan K. (2004). Neurobiologia społecznego poznania   w schizofrenii. Psychiatria, 1(1), 9–16.


Hanna Bytniewska - Komunikacja w designie jako transfer kapitału kulturowego

Hanna Bytniewska
Uniwersytet Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie

Komunikacja w designie jako transfer kapitału kulturowego

Koncepcja afordancji wprowadzona do teorii designu przez Donalda Normana ma znaczący wpływ na zmiany w podejściu do designu, zarówno na poziomie teoretycznym, jak i praktycznym. W odróżnieniu od Gibsona – twórcy ekologicznego podejścia do percepcji, Norman nie opowiada się jednak za antyreprezentacyjm podejściem do poznania, ani nie uznaje poznania za bezpośrednie. Jednym z zadań designera staje się  prowadzenie dialogu z odbiorcą, a proces projektowania powinien uwzględniać rozpoznawanie błędów w projektowaniu i ich niwelowanie. Human centered design wg Normana stawia w centrum rzeczywiste ludzkie potrzeby, emocje i zachowania. Wymaga to znajomości nie tylko technologii, ale także psychologii.  Interakcja człowiek-przedmiot ma przebiegać bez zakłóceń w oparciu o komunikację:  komunikację produktu z użytkownikiem, a pośrednio z projektantem. W swoim wystąpieniu chciałabym przedstawić ciekawe produkty designu z ostatnich lat oraz zastanowić się nad tym, co i w jaki sposób mogą komunikować.


Szymon Górski - W rytmie klawiszy ucieleśnić ból. Przedstawienie procesu powstawania gry Would You Mind Having Your Hopes Thrown?

Szymon Górski
Politechnika Białostocka

W rytmie klawiszy ucieleśnić ból. Przedstawienie procesu powstawania gry “Would You Mind Having Your Hopes Thrown?

Informatyka wydaje się być dziedziną pozornie pozbawioną bólu, mimo zacierania się powyższego wrażenia w świecie zapracowanych specjalistów, poświęcających godziny na dopracowanie tworzonych produktów, zgodnie z narzuconymi wymaganiami często przekraczającymi ich siły oraz możliwości, pod presją czasu oraz obietnic dotyczących prestiżowych osiągów. Problem ten staje się coraz bardziej widoczny w jednej z gałęzi branży IT, korzystającej z ucieleśniania metafor od lat wielu – branży gier komputerowych. Operowanie na emocjach i wgryzanie się w psychikę graczy to zabiegi stanowiące podstawę produkowanych przez wyspecjalizowane studia wirtualnych przeżyć. Wymienione zabiegi nie są jednak jedyną bronią w rękach developerów – staje się nią także kognitywistyka, stosowana w celu polepszenia wrażeń z grania, ułatwienia rozgrywki oraz uspójnienia przedstawianej opowieści. Warto zadać sobie w tym miejscu pytanie – czy kognitywistykę w świecie gier da się wykorzystać tak, by ułudzić, zmylić i dogryźć graczowi? Prezentacja na powyższy temat, dotycząca tworzonej na potrzeby wystąpienia gry “Would You Mind Having Your Hopes Thrown?”, będzie pokazaniem drogi przebytej w trakcie procesu twórczego i odpowiedzenia na postawione pytanie, wraz z dozą informacji o podobnych, mrożących krew w żyłach miłośników gier zabiegach wśród twórców interaktywnych potyczek.


Magdalena Koprowska - Dysocjacyjne zaburzenie osobowości - zaburzenie pamięci, efekt hipnozy czy pseudonauka?

Magdalena Koprowska
Uniwersytet w Białymstoku

Dysocjacyjne zaburzenie osobowości – zaburzenie pamięci, efekt hipnozy czy pseudonauka?

Dysocjacyjne zaburzenie osobowości (dissociative identity disorder) polega na występowaniu w ciele jednej osoby przynajmniej dwóch różnych tożsamości lub stanów osobowości, z których każda posiada indywidualne cechy. Różne źródła podają, że liczba osobowości może wahać się od dwóch do nawet kilkuset. Różnorodność tożsamości przejawia się najczęściej w zmiennych wzorcach pamięciowych, percepcyjnych i świadomościowych, ale odnotowane są również różnice fizyczne (np. odmienna dominacja ręki u różnych tożsamości). Wokół tego zaburzenia powstało wiele kontrowersji. Ze względu na różnorodność przypadków ciężko jest ustalić przyczynę zjawiska. Najczęściej jednak dysocjacyjne zaburzenie osobowości przypisuje się nieprawidłowo działającym systemom pamięciowym, które ulegają zaburzeniu pod wpływem przeżytej traumy. Jednak wiele źródeł, przyczynę tego zjawiska dostrzega w hipnozie – często wykorzystywanej psychoterapeutycznej metodzie. Istnieje również grupa osób, które uważają, że DID nie jest prawdziwą chorobą, ale wytworem socjologiczno-kulturowym. Czy Doktor Jekyll i pan Hyde to tylko fikcja literacka? Czy DID to pseudonauka, zaburzenie pamięci a może efekt hipnozy? Które z tych podejść obecnie przeważa w nauce? Na te pytania postaram się odpowiedzieć w referacie.


Katarzyna Kowalik - Medykalizacja jako forma kontroli społecznej

Katarzyna Kowalik
Uniwersytet w Białymstoku

Medykalizacja jako forma kontroli społecznej

Medykalizacja w obecnym stanie techniki informacyjnej bez wątpienia może stać się formą kontroli społecznej.  Powstało wiele prac opisujących medykalizację jako proces zachodzący w społeczeństwie, które definiują poszczególne jej elementy, w tym terminologię. Newralgiczne kwestie tego pojęcia ściśle łączą się z filozofią M. Foucaulta. Widoczne są zmiany w polskim systemie administrowania danymi medycznymi, dlatego też zestawienie medykalizacji z filozofią dyscypliny i kontroli oraz prawem do zdrowia ma na celu ukazanie problemu, jaki wiąże się z rozwojem technologii i udoskonalaniem pacjentowi wykonywania jego praw. Wybór zagadnień ma na celu analizę powstania portalu pacjent.gov.pl i jego skutków jakie mogą być kojarzone z kontrolą społeczną oraz ma na celu podsumowanie i wyciągnięcie wniosków ściśle pod kątem omawianych przypadków. Filozofia M. Foucaulta została wybrana ze względu na najściślejszy związek z medykalizacją i istotne poglądy socjologa odnośnie biowładzy i normalizacji. Wnioskując, należy zaliczyć e-recepty, refundację oraz obowiązek szczepień ochronnych jako formy kontroli społecznej. Zbierane dane przez system informatyczny mogą być wykorzystane w wieloraki sposób medyczny oraz marketingowy. Programy komputerowe na podstawie danych zbieranych w systemie mogą tworzyć zbiory potencjalnych klientów i prognozować zapotrzebowania pacjentów.


Marcin Kozak - Myślenie metaforą w prawie. Jak oswajać i wyjaśniać cielesność?

Marcin Kozak
Uniwersytet Warszawski

Myślenie metaforą w prawie. Jak oswajać i wyjaśniać cielesność?

W swoim wystąpieniu chciałbym omówić problem metafor ucieleśnionych w kontekście prawa i cielesności. Sposób, w jaki prawo próbuje ujmować (albo wręcz – oswajać) problematykę cielesności skazany jest na korzystanie z metafor. W szczególności dzieje się to, gdy rozważane są niestandardowe typy cielesności (protetyczna, progresywna) i płaska ontologia prawa nie radzi sobie dobrze z takimi obiektami. Co więcej, może być ona centralnym narzędziem poznawczym w takim przypadku. Istotne są jednak zarówno zastygłe, dobrze przyjęte metafory osiadłe w języku prawnym i prawniczym (systemach pozornie formalnych, pozbawionych metaforyczności), jak też i wynikające z rozwoju technologicznego momenty zmiany, innowacji, ruchu, w którym metafory kwitną na gruncie niewiedzy i bezradności. Skrócona bibliografia: 1) Wojtczak S., Metafory konceptualne jako narzędzia rozumowania i poznania prawniczego 2) Wojtczak S., The Methaphorical Engine of Legal Reasoning and Legal Interpretation 3) Lakoff G., Johnson M., Metafory w naszym życiu


Anna Krzyżak - Lateralizacja mowy i przetwarzanie słuchowe a kompetencje językowe u muzyków i niemuzyków

Anna Krzyżak
Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie

Lateralizacja mowy i przetwarzanie słuchowe a kompetencje językowe u muzyków i niemuzyków

Percepcja wrażeń zmysłowych, w tym muzyki i mowy, wymaga integracji różnych bodźców słuchowych. Percepcja muzyki, jako szczególnego rodzaju stymulacji słuchowej, jest mniej odporna na zmiany strukturalne niż mowa. Ludzie rozpoznają mowę, nawet gdy bodźce słuchowe są znacznie osłabione. Celem badania było ustalenie, czy edukacja muzyczna ma wpływ na wyniki testu rozdzielnousznego słyszenia słów w uwadze rozproszonej i kierowanej. Oceniano kontrolę poznawczą, lateralizację języka oraz integrację i separację ucha. Eksperyment stanowił badanie pilotażowe projektu doktorskiego zakładającego zintegrowane badania neurolingwistyczne muzyków i niemuzyków. W eksperymencie wzięło udział 41 osób: 20 osób bez przygotowania muzycznego i 21 aktywnych zawodowo instrumentalistów w wieku 20–46 lat.  Wyniki badań wskazują, że wykształcenie muzyczne lub jego brak ma znaczący wpływ na wyniki testu rozdzielnousznego słyszenia słów. Muzycy wykazują zdolności obuusznego przetwarzania materiału werbalnego, prawdopodobnie w wyniku treningu muzycznego i stosowania innych metod zapamiętywania oraz przyjmowania strategii prawej półkuli w celu przetwarzania dźwięków mowy. Stanowi to przyczynek do pogłębienia badań w kierunku korelacji zachodzących pomiędzy uzdolnieniami muzycznymi, edukacją muzyczną i kompetencjami językowymi.


Krzysztof Lisiecki - Afantazja - refleksje nad funkcją i fenomenologią wyobrażeń

Krzysztof Lisiecki
Uniwersytet w Białymstoku

Afantazja – refleksje nad funkcją i fenomenologią wyobrażeń

Zapewne większość ludzi za jeden z podstawowych elementów swojego wewnętrznego świata umysłowego uznałoby zadziwiającą zdolność do tworzenia żywych, quasi-percepcyjnych wyobrażeń, powstających w oderwaniu od wrażeń zmysłowych. Przywoływanie do świadomości wspomnień o znanych nam miejscach, twarzach i wydarzeniach w formie obrazów mentalnych nie tylko pomaga nam w codziennym funkcjonowaniu, ale również urozmaica nasze życie poznawcze. Dla około 2% społeczeństwa opisane wyżej doświadczenia pozostają nieznane, gdyż są oni pozbawieni wyobrażeń o charakterze wizualnym, a w wielu przypadkach również wyobrażeń innych modalności. Od 2015 roku przypadłość ta jest badana pod nazwą „afantazja”. Odkrycie tak z pozoru znaczących różnic w doświadczaniu świata przez osoby z afantazją kontrastuje z ich wyraźną swobodą w radzeniu sobie z wieloma problemami, które inni rozwiązują korzystając w dużej mierze z wyobrażeń. W świetle tych obserwacji naukowcy na nowo interpretują znaczenie wyobraźni w poznaniu oraz jej funkcję w działaniu. W wystąpieniu omówię wyniki najistotniejszych badań nad afantazją z ostatniej dekady oraz przedstawię wysunięte dotychczas hipotezy mające wyjaśnić mechanizmy kryjące się za działaniem tego zjawiska. Przeanalizuję także historyczną rolę wyobraźni w naukach o umyśle.


Magdalena Łata - Obrazy Jacka Malczewskiego w kontekście teorii lingwistyki kognitywnej

Magdalena Łata
Uniwersytet Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie

Obrazy Jacka Malczewskiego w kontekście teorii lingwistyki kognitywnej

Referat jest kontynuacją pracy badawczej zastosowania teorii lingwistyki kognitywnej w celu analizy poznawczej obrazów o charakterze symbolicznym i narracyjnym. Doskonałym materiały badawczym tego zagadnienia jest malarstwo Jacka Malczewskiego, którego obraz Melancholia. Prolog. Widzenie. Wiek ostatni w Polsce, został przeze mnie przeanalizowany pod kątem teorii metonimii, metafor i integracji pojęciowej (FILOZOFIA I NAUKA, Studia filozoficzne i interdyscyplinarne, Tom 5), przenosząc zasady analizy paradygmatów językowych, badanych intensywnie od lat osiemdziesiątych XX wieku, w obszar sztuk wizualnych. Obraz powyższy będzie punktem wyjścia do analizy kilku następnych obrazów Malczewskiego, w celu sprawdzenia zakresu zastosowania struktur badawczych. Analizę obrazów poprzedzi zarys teorii metonimii, metafory i amalgamatów pojęciowych. Wystąpienie zakłada część praktyczną i aktywny udział uczestników konferencji w celu sprawdzenia uniwersalności narzędzi badawczych teorii lingwistyki kognitywnej: zadaniem zgromadzonych będzie wyodrębnienie z przykładowych obrazów metonimii, metafor i amalgamatów pojęciowych na podstawie poznanych struktur teoretycznych.


Albert Łukasik - Metafory narzędziem nieświadomych procesów

Albert Łukasik
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu

Metafory narzędziem nieświadomych procesów

Termin „nieświadomość” odnosi się do licznych zjawisk zachodzących w naszym umyśle, które pozostają poza zasięgiem naszej świadomej uwagi. Obecnie procesy nieświadome (często też charakteryzowane jako podświadome) znajdują szerokie zastosowanie w wielu dziedzinach. Mogą być rozpatrywane w kontekście ewolucyjnym jako automatyczne reakcje na zagrożenie lub przetwarzanie emocjonalne wyrazów twarzy. Mogą także stanowić podstawę w prężnie rozwijającym się neuromarketingu, gdzie podświadome oddziaływanie na klienta stanowi odpowiedź na coraz niższą frekwencję sprzedaży przy stosowaniu starych metod znanych z klasycznego marketingu nie uwzględniającego metod zaczerpniętych z neuronauk. Również w ekonomii i na rynku rozwoju osobistego wiedza o tym, jak procesy podświadome wpływają na nasze rozumowanie i podejmowanie decyzji, zyskuje na coraz większym rozgłosie. W terapii także można zauważyć jak oddziaływanie na poziom umysłu pozostający poza zasięgiem świadomości, wpływa na funkcjonowanie mózgu. Istnieje wiele metod, za pomocą których można w pewnym stopniu oddziaływać na umysł człowieka na poziomie nieświadomym, począwszy od torowania afektywnego, przez implementowanie fałszywych wspomnień, na ocenie moralnej kończąc. Jednym z narzędzi, które można wykorzystać w celu analizowania i oddziaływania na nieświadome procesy umysłowe są także metafory. W przypadku procesów nieświadomych, metafory można analizować w kontekście bezrefleksyjności i automatyzmu, a także w kontekście społecznym przy podejmowaniu decyzji i wyrażaniu opinii. Ponadto metody marketingowe ściśle bazujące na metaforach taka, jak metoda Geralda Zaltmana pokazują jak duży wpływ na wyższe procesy poznawcze mają odpowiednie słowne analogie. W pracy postaram się zatem przedstawić relację pomiędzy metaforami a procesami nieświadomymi, a także będę argumentował, że metafory stanowią narzędzie do wywierania wpływu w wielu dziedzinach, takich jak ekonomia, terapia i psychologia. Uwzględnię także argumenty przeciw skuteczności metafor jako narzędzi podświadomego umysłu nawiązując do różnic indywidualnych i kulturowych.


Renata Łukiewicz-Kostro - The healing of the heart metaphor

Renata Łukiewicz-Kostro
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II

The  HEALING of  the HEART metaphor– on  DIVINE intervention for human  healing in the Bible. The SPIRITUAL PATH  TO RECOVERY, HEALTH and WELL-BEING of an integrated contemporary human person . An authorian project idea for interdisciplinary research beyond… the OBVIOUS

The 21st human being is living in the times of rapid changes that make him/her lose their  footing. The trust for public institutions established for the development and protection of man, such as for example, health care has been fading away. Our times can boast of the development of super-technologies, but health is still constantly slipping from our hands. According to WHO, in the year 2020 depression (not Covid-19) is going to be disease number 1 in the USA , and number 2 globally . The number of suicides, mental disorders and lack of well-being, and other social problems (lack of adaptation, aggression, violence, be it physical or verbal) have been rising despite the fact we are more and more affluent in the materialistic terms. Most of the reasons of the worsening of our health are sought outside (climate, poverty, injustice, economy, etc.). Sciences are developing enormously and rapidly at the highest cost of tax-payers, yet no satisfactory solutions seem to be found. People of the modern era may be overwhelmed with KNOWLEDGE and external expertise, yet lack WISDOM.  The Western Sciences, in different fields, more and more often  turn to the traditional wisdom of wisemen and wise women known across all the ages, cultures, religions, or outside religions. Healthy life requires from the NEW MAN some specific self-awareness , or self-conscience and resulting skills that have been naturally mastered by only some individuals.  It is therefore worthwhile asking the following questions: Where does the multi-dimensional potential of a human being rest? What knowledge fosters the development of a healthy PERSON? How can medical and social care institutions open to a more adequate integrated approach including also the SPIRITUAL aspect ?  How can we look upon a man in an INNOVATIVE way, closer to the TRUTH about human beings, so that ‘sliced” individual can be replaced by an integrated PERSON of body-mind -soul and…the Spirit?  How can we promote the integrated TEAM  RESEARCH  from our local institutions that have GLOBAL effect in order to discover and bring into light of WHO we really are as human beings and what is our TRUE identity?
A human being – a man and a woman on various life stages  is a multi-dimensional creature. So far, he/she has been studied by various scientific disciplines, yet separately, which caused only segmented, fragmentary knowledge of WHO WE are . Therefore,  in order to understand PERSON and seek adequate solutions for various diseases and new therapies,  we need to construct a completely NEW PARADIGM for ANTTHROPOLOGY with INNOVATIVE solutions in Health , Well-being and Social Care, including the latest research , not only in “hardcore” medical sciences (biology, physics, chemistry) , but also in theology , philosophy and  social sciences plus HUMANITIES! It can only happen if all the sciences come together and use their responsible latest research tools for bringing more light upon WHO WE ARE.
The linguistic studies of other literary texts can also can reveal the deeply hidden SPIRITUAL causes of mental problems and disorders of the victims of depression killing millions of people, destroying marriages, families, communities, affecting workplaces and global economies, as well! For this reason we need to bring in responsible researchers from various fields that can be networking globally with this far-reaching goal.
I my personal part of the project I wish to bring in a niche area for the studies , namely linguistic analysis of selected scenes taken from the Bible , treated as a Holy Book, a literary text and  a cultural phenomenon, the Book of Books on which the whole European culture has been based ! I am offering a responsible , yet very innovative and my own authorian scientific analysis of case-studies of selected  PERSONAL DIVINE-HUMAN ENCOUNTERS when Jesus met sick people while He was on Earth and healed them, very often pointing to the SPIRITUAL causes of illnesses, either instantly (a miracle), or, more frequently, in a process of their human transformation leading to their integrated healing. Healing of this kind (spiritual with visible physical and mental consequences still happens nowadays in some religious communities) can be discovered and studied by applying the latest scientific cross-disciplinary research tools in linguistics, literature and biblical studies. I want to look HOW people were healed and with what results for themselves as individuals and with relation to communities, yet always via their PERSONAL relation to God (the SPIRIT).
In my contribution to the Summer School 2020 I wish to present a linguistic analysis of a few case-studies of the women healed by Jesus , looking at the HEALING of the HEART metaphor,  hoping to bring in INNOVATIVE ideas for INNOVATIVE solutions for HEALTH and Well-being of contemporary citizens of the world.

Key-words: Healing of the Heart metaphor, spiritual/inner healing, integral humanism, health and well-being


Jakub Majchrzak - Metaforyka nocy ciemnej w mistyce zachodniej i jej współczesne ucieleśnienia

Jakub Majchrzak
Uniwersytet Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie

Metaforyka “nocy ciemnej” w mistyce zachodniej i jej współczesne ucieleśnienia

W swoim wystąpieniu chciałbym odwołać się do efektów moich analiz podjętych w ramach pracy magisterskiej zatytułowanej “Zjawisko nocy ciemnej w mistyce zachodniej”.  Celem pracy było przybliżenie zjawiska „nocy ciemnej” w mistyce Zachodu, ukazanie go na tle historycznego rozwoju wrażliwości i potrzeb duchowych człowieka, oraz wykazanie aktualności tego doświadczenia w wielu współczesnych kontekstach. W związku z tym odwołuję się do religijnych praktyk starożytnych Greków, analizując je pod kątem podobieństw zachodzących pomiędzy ich obrzędowością i duchowymi motywacjami, a zjawiskiem „nocy ciemnej” w zachodniej mistyce. Przybliżam także sylwetki znanych mistyków, którzy przeżywali „noc wiary” na drodze swego duchowego rozwoju i na podstawie swoich doznań zdefiniowali to zjawisko na gruncie historii rozwoju duchowości chrześcijańskiej. Przedstawiam również motywy „nocy ciemnej” obecne w Biblii, aby poprzez odwołanie się do tego ponadczasowego tekstu kultury, jeszcze mocniej zaakcentować archetypiczność i zarazem aktualność tego zjawiska. W swoim wystąpieniu chcę zatem przedstawić całe bogactwo interesującej metaforyki towarzyszącej zjawisku “nocy ciemnej”, a przez to uzmysłowić konkretne ucieleśnienie się tej żywotnej symboliki w doświadczeniu życiowym współczesnego człowieka.


Janina Mękarska, Paweł Pietkiewicz - Śmieszkowanie strategiczne jako technika perswazyjna

Janina Mękarska, Paweł Pietkiewicz
Uniwersytet Szczeciński

Śmieszkowanie strategiczne jako technika perswazyjna

W wystąpieniu chcemy przedstawić wprowadzenie teoretyczne naszego wspólnego badania. Celem wystąpienia jest przedstawienie czym jest śmieszkowanie strategiczne i jakie elementy dialogu perswazyjnego wykorzystuje. Chcemy omówić elementy języka i przedstawić śmieszkowanie strategiczne jako szczególna technika perswazyjna wykorzystywana podczas przekonywania.


Marta Nowak - Iryjskie wizje zaświatów w teorii integracji pojęciowej

Marta Nowak
Uniwersytet Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie

Iryjskie wizje zaświatów w teorii integracji pojęciowej

Wystąpienie dotyczy procesu tworzenia konceptualizacji zaświatów w trzech iryjskich narracjach doby średniowiecza (Navigatio Brendani, Visio Tnugdali i Tractatus de Purgatorio Sancti Patricii). Każda z opowieści o Irlandczykach podróżującym po przestrzeniach piekła i nieba, oparta została ramę metaforycznej wędrówki w poszukiwaniu oczyszczenia z grzechów i zbawienia. Odczytanie dydaktycznego przekazu płynącego z lektury tekstu wymagało jednak tak kiedyś, jak i teraz dokonania złożonej operacji myślowej, polegającej na procesie amalgamacji, czyli tworzenia mieszanin pojęciowych.  Głównym celem niniejszej pracy jest zbadanie i odtworzenie procesów amalgamacji w ramach metafory wędrówki do zbawienia, tworzącej przesłanie trzech iryjskich narracji o podróży w zaświaty. W oparciu o teorię Gillsa Fauconniera i Marka Turnera, na podstawie łacińskich tekstów utworów, odtworzone zostaną prawdopodobne modele sieci integracji pojęciowych ukazujące sposób, w jaki metafora wędrówki została zaadaptowana na potrzeby chrześcijańskich przekazów. Badania prowadzone w ramach niniejszej pracy ukazują mechanizm umysłowy leżący u podstaw złożonego procesu tworzenia metafory podróży do zbawienia, która w wypadku chrześcijańskich narracji eschatologicznych, stała się jednym z kluczowych elementów konceptualizacji procesu pokuty i oczyszczenia. Wykorzystanie powyższej teorii w badaniach nad tekstami z gatunku literatury wizyjnej nie miało dotychczas zastosowania w literaturze przedmiotu. Wnioski płynące z niniejszej pracy ukazują jednak, że łączenie paradygmatu językoznawstwa kognitywnego z analizą literaturoznawczą dostarczają nowych narzędzi do badań nad mentalnością ludzi średniowiecza.


Anna Odyniec - Hipotezy na temat genezy zdolności myślenia o umysłach nadnaturalnych

Anna Odyniec
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II

Hipotezy na temat genezy zdolności myślenia o umysłach nadnaturalnych

Nowym obszarem badań rozwojowych jest zdolność dzieci do myślenia o umysłach nadnaturalnych. Przeprowadzone do tej pory badania wykazują, że pojęcie umysłów nadnaturalnych jest formułowane w wieku przedszkolnym. Mechanizm tworzenia takich pojęć jest dyskusyjny. Dotychczas wyodrębnione zostały dwie konkurencyjne hipotezy – hipoteza antropomorficzna oraz hipoteza gotowości. Wyniki dotychczas przeprowadzonych badań nie są zgodne co do tego, która z przedstawionych hipotez jest poprawna. Część przeprowadzonych badań potwierdza hipotezę antropomorficzną (Kiessling, Perner, 2014; Lane i in., 2010, 2012; Makris, Pnevmatikos, 2007; Gimenenez-Dasi i in., 2005). Inne badania dostarczają dowodów przemawiających za poprawnością hipotezy gotowości (Barrett i in., 2001; Wellman, Bartsch, 1988). W swoim wystąpieniu chciałabym przedstawić założenia wymienionych powyżej hipotez oraz przeanalizować wyniki badań przemawiające za jedną oraz drugą hipotezą.


Katarzyna Panecka, Gabriela Stachyra - W jaki sposób mózg przyjmuje inną perspektywę? O potencjalnym systemie poznania społecznego

Katarzyna Panecka, Gabriela Stachyra
Uniwersytet Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie

W jaki sposób mózg przyjmuje inną perspektywę? O potencjalnym systemie poznania społecznego

Wielu naukowców zgadza się odnośnie istnienia systemów „co”, „gdzie” i „jak” w mózgu, przetwarzających informacje dotyczące obiektów, ich lokalizacji oraz wyjaśnień działania. Mało jest jednak badań nad koncepcją systemu „kto”, który obejmowałby neuronowe przetwarzanie informacji na temat społecznego poznania siebie i innych. Poznanie społeczne charakteryzuje się procesami psychologicznymi, pozwalającymi na wnioskowanie o intencjach, uczuciach oraz myślach innych ludzi. Jednocześnie każdy człowiek odgrywa w życiu wiele różnych ról, które stanowią pewne aspekty „ja”. Niezwykle interesująca w tym temacie jest gra aktorska, w której zadaniem jest przyjmowanie gestów, emocji i zachowań odgrywanej przez siebie osoby. Celem referatu jest analiza przyjmowania innej niż własnej perspektywy oraz występujących przy tym charakterystycznych reakcji na poziomie neuronalnym. Dodatkowo przedstawione zostaną różnice występujące pomiędzy własną perspektywą, procesem przyjmowania perspektywy trzeciej osoby, występującym przy zjawisku teorii umysłu oraz przyjmowaniem perspektywy odgrywanej przez siebie roli przez aktorów (Brown, S., Cockett, P., Yuan, Y. (2019): The neuroscience of Romeo and Juliet: an fMRI study of acting).


Rafał Prus, Dawid Śmietański - Immersja w grach - jak poszerza nasze poznanie

Rafał Prus, Dawid Śmietański
Uniwersytet Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie

Immersja w grach – jak poszerza nasze poznanie

W ramach prezentacji o metaforach ucieleśnionych omówimy jak bardzo niejednoznaczny świat gier komputerowych jest w stanie wpłynąć na działanie mózgu poprzez immersję. Badania w tym zakresie zaczęły swój rozwój już podczas powstawania pierwszych gier izometrycznych i 3D. Spróbujemy odpowiedzieć na takie pytania jak; co sprawia, że człowiek jest w stanie zaangażować swoje procesy poznawcze w doświadczaniu symbolicznego, wirtualnego świata? Czy pozwala to na uzyskanie pozytywnych rezultatów poznawczych u graczy? Podamy także przykłady badań obrazujących neuronalne reakcje w strukturach mózgowych podczas przebywania w sieci gry i jak może to wpłynąć na nasze zdolności poznawcze (2016 Video Games for Neuro-Cognitive Optimization – Jyoti Mishra, Joaquin A. Angurea, Adam Gazzaley). Zbadane zostanie nasze poznanie w odniesieniu do metaforycznej płaszczyzny gier komputerowych.


Edgar Filip Różycki - Jak powstały religie?

Edgar Filip Różycki
Uniwersytet w Białymstoku

Jak powstały religie?

Celem referatu jest analiza krytyczna wybranych klas teorii wyjaśniających przyczyny i mechanizmy powstawania zachowań religijnych i quasi-religijnych, z którymi spotykamy się we wszystkich kulturach i epokach.  Mamy koniec II dekady XXI w., a wciąż możemy obserwować irracjonalne zachowania ludzi, które nie mają prawa prowadzić do efektów przez nich zamierzonych: a to szaman paląc liście tytoniu mówi do szeregu posążków, by pomogły mu wyleczyć chorego; a to wyznawcy jednej z religii postanawiają spalić plony i wybić bydło, jako już niepotrzebne, bowiem w nagrodę  za ich dobre uczynki wkrótce do brzegu przybije statek z ładunkiem żywności i pieniędzy; a to inni chadzają do konkretnych budynków, w których wcześniej należało odprawić znamienne rytuały po to, by we współudziale wybranych członków ich społeczności i przy pomocy odpowiednich zaklęć mogli się skomunikować z wszechobecną, niewidzialną istotą, która zawsze wie, co powiedzą, ponieważ wie wszystko, celem zapewnienia sobie miłej egzystencji po śmierci. To tylko kilka spośród tysięcy odnotowanych zachowań w różnorodnej kategorii absurdów.  A jednak występują na całym obszarze naszej planety od początków współczesnej cywilizacji.  Dlaczego ludzie wymyślają takie historie i co ich popycha do takich działań? Skąd się biorą takie wierzenia? W referacie chciałbym przedstawić kilkanaście możliwych scenariuszy wyjaśniających powstanie tych praktyk na gruncie psychologii kognitywnej, antropologii, lingwistyki  czy biologii ewolucyjnej. W szczególności skupię się na tych, które tłumaczą, iż religia objaśnia świat (odpowiada na ludzką potrzebę poznania); religia jest wsparciem (potrzeba psychologiczna); religia jest fundamentem ładu społecznego (reguluje porządek społeczny) czy religia jest złudzeniem (jako wynik uboczny ewolucyjnej własności umysłu – skłonności do podlegania iluzji).  Bibliografia: Barett J., (2004), Why would anyone believe in God, Plymouth: AltaMira Press Bowen J. (2017), Religions in Practice, London: Routledge Boyer P., (2001), Religion Explained. The Evolutionary Origins of Religious Thought, New York: Basic Books Lawson E. T., McCauley R. N., (1990), Rethinking Religion, Cambridge: Cambridge University Press Lopez D. S. (red.), (2001), Praktyki religijne w Indiach, Warszawa: Dialog McCauley R. N., (2011), Why religion is natural and science is not, New York: Oxford University Press

Anastazja Szuła - W poszukiwaniu talentu po właściwej stronie mózgu

Anastazja Szuła
Uniwersytet Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie

W poszukiwaniu talentu po właściwej stronie mózgu

Popularne uproszczenia o strategiach przetwarzania prawej i lewej półkuli mózgu są tak niezmiernie rozpowszechnione, że znajdujemy je nawet w materiałach używanych przez nauczycieli akademickich. Na nich Betty Edwards, autorka podręcznika „Drawing on the Right Side of the Brain”, zbudowała całą swoją teorię nauki rysunku realistycznego. Opisując ją, artystka nie tylko pisze swoją neuronaukę i psychologię – analizie poddaje też pojawiający się w języku dualizm lewy – zły, prawy – dobry, u którego podstaw stoi jedna z najbardziej typowych metafor konceptualnych. Poddam analizie, jak autorka sama korzysta z tej metafory, przenosząc ją do mózgu. Zaprezentuję jak na uproszczeniach, metaforach i skrótach myślowych konstruuje ona sensowną, przekonującą i rzeczywiście działającą metodę.

Daria Targosz - Tropy ciała w literaturze

Daria Targosz
Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie

Tropy ciała w literaturze

Do konsekwencji oddziaływań konsumpcjonizmu i kultury masowej należy zmiana położenia ciała, które wydaje się nie być już, jak do tej pory, elementem należącym do obszaru natury, ale czymś, co zostało zawładnięte przez kulturę. Jednym z następstw tych zjawisk jest mocne uprzedmiotowienie ciała. Warto jednak dostrzec w ciele coś więcej niż tylko powierzchowny, zewnętrzy element człowieczeństwa czy rzecz, którą można poddawać ocenie estetycznej. Warto cielesność ludzką potraktować jako konstytutywną część składową tożsamości człowieka, a relację ciało-dusza rozpatrywać nie jako dychotomię, ale uwzględniając jej nierozłączny i spójny charakter. Anna Łebkowska zwraca bowiem uwagę na wynikającą z antropocentryzmu somatyzację otaczającej rzeczywistości, związaną z Lyotardowską formułą „ciało tworzące świat i przezeń tworzone”, która wskazuje na współistnienie i współoddziaływanie tych dwóch planów. Nawiązując do tytułu wystąpienia, należy zwrócić uwagę na występowanie słowa „trop” w podwójnym znaczeniu – nie tylko jako spotkanie ciała i słowa będące jakimś chwytem, środkiem językowym, ale także w rozumieniu tropu jako znaku, śladu, który dokądś prowadzi. Celem wystąpienia jest konceptualizacja zagadnienia cielesności poprzez uwzględnienie spojrzenia na ciało ludzkie, mającego na uwadze jego specyficznie podmiotowy charakter (w przeciwieństwie do przedmiotowego postrzegania ciała). Założeniem pracy jest twierdzenie, że ciało określa i interpretuje świat. Kluczowe znaczenie będą miały tutaj perspektywy badawcze, które w inspirujący i istotny dla moich rozważań sposób stawiają ciało w centralnym punkcie. Są to somatopoetyka w ujęciu Anny Łebkowskiej (w której autorka problematyzuje pojęcie metafory cielesnej, a także wybrane elementy koncepcji Maurice’a Merleau-Ponty’ego, który jako fenomenolog korzystający z wyników badań kognitywistycznych, dostrzega sensotwórcze cechy ciała i przedstawia cielesność jako tę, która pozwala na bezpośrednie przeżywanie świata.

Dagmara Wąchocka - Rola komunikacji werbalnej w motywacji pracownika

Dagmara Wąchocka
Uniwersytet w Białymstoku

Rola komunikacji werbalnej w motywacji pracownika

Pełnienie obowiązków kierowniczych opiera się głównie na komunikacji, dlatego właściwe wykorzystanie mowy może zmotywować pracownika do działania. Kierując się tym założeniem, J. SULLIVAN stworzył motywacyjną teorię języka (Sullivan, 1988). Motywacyjna teoria języka (w skrócie MLT – Motivating Language Theory) wyłania się z kategorii aktów mowy w językoznawstwie i opisuje trzy typy komunikacji kierownik-podwładny: lokucyjny, illokucyjny oraz prelokucyjny. Na poziomie lokucyjnym odbywa się proces powiedzenia czegoś, na przykład oznajmienia lub orzeczenia o czymś. Na poziomie illokucyjnym dokonujemy czegoś przez wypowiedź: upomnienia, przeprosin, złożenia obietnicy, argumentacji. Na poziomie perlokucji oddziałujemy na odbiorcę, wywołujemy jakiś skutek przez powiedzenie czegoś. Rzeczywista funkcja prelokucji kryje się nie w znaczeniu, lecz w oddziaływaniu. Chodzi o wytworzenie czegoś ponad to, o czym się mówi (np. upominając kogoś, mogę wywołać w nim poczucie winy). MLT wiąże się z wieloma ważnymi wynikami w pracy, w tym między innymi z zaangażowaniem pracowników, satysfakcją z pracy, poczuciem skuteczności, wydajnością, kreatywnością, innowacjami, niższą absencją i efektywniejszym podejmowaniem decyzji (Mayfield, 2017). W moim wystąpieniu bliżej przybliżę motywacyjną teorię języka.  Bibliografia Austin, J. L. (1993), Jak działać słowami, w: Mówienie i poznawanie, tłum. Bohdan Chwedeńczuk, 550-713. Holmes, W. T., Parker, M. A. (2019), Motivating language intensity: A study of Wyoming superintendents motivating language use as perceived by their principals, „International Journal of Business Communication”. Mayfield, J., Mayfield, M. (2017), Motivating language theory: Effective leader talk in the workplace, „Springer”. Mayfield, J. R., Mayfield, M. R., Kopf, J. (1998), The effects of motivating language on subordinate performance and satisfaction, „Human Resource Management”, 37(3-4), 235–248. Sullivan, J. J. (1988), Three roles of language in motivation theory, „Academy of Management Review”, 13(1), 104-115.

Paulina Zarębska - Metafora ucieleśniona jako narzędzie pracy tancerza

Paulina Zarębska
Uniwersytet Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie

Metafora ucieleśniona jako narzędzie pracy tancerza

Metafora ucieleśniona jako narzędzie pracy tancerza  Słowa kluczowe: metafora ucieleśniona, taniec, poznanie ucieleśnione, poznanie usytuowane, poznanie rozproszone, rozwiązywanie problemów  Celem referatu jest przedstawienie wstępnych wyników badań projektu badawczego „Rola metafor ucieleśnionych w rozwiązywaniu problemów choreograficznych w tańcu” realizowanego w ramach grantu Preludium 17 Narodowego Centrum Nauki (2019/33/N/HS1/02484). Głównym celem projektu opisanie funkcjonowania metafor ucieleśnionych jako narzędzia w procesie rozwiązywania problemów choreograficznych z perspektywy poznania usytuowanego oraz rozproszonego.  Taniec jest takim przykładem sztuki, w którym metafory ucieleśnione są wyjątkowo centralnym elementem komunikacji. Są one niezbędne podczas tworzenia i uczenia się tańca. W tańcu, jako jedynym z różnych rodzajów sztuki, metafora pojawia się już na etapie jego nomenklatury (por. Vaganova 1965). W malarstwie, teatrze czy filmie, treść komunikatów podczas tworzenia nie ma charakteru motorycznego. W referacie, szczególnej uwadze zostanie poddany taniec klasyczny oraz modern jazz, ze względu na najbardziej uwypuklającą się metaforyczność ucieleśnioną.   Kluczową w referacie, pełniącą rolę tła teoretycznego jest teoria poznania ucieleśnionego (Gallagher 2005; Pfeifer,Bongard 2007), która głosi, że poznanie zapośredniczone jest przez ciało – to ono kształtuje umysł i sposób myślenia. Istotnym konstruktem teoretycznym w projekcie jest również poznanie usytuowane, które D. Kirsh (2009) przedstawia jako ważny element rozwiązywania problemów. Odchodząc od klasycznej teorii Newella i Simona (1972), w której wykluczono czynniki kontekstowe (społeczne, materialne, technologiczne), Kirsh twierdzi, że czynniki te wspierają przebieg procesów poznawczych podczas rozumowania i działania w procesie rozwiązywania problemów. Zdaniem Kirsha, uwadze powinna zostać poddana interakcja pomiędzy wewnętrznymi i zewnętrznymi reprezentacjami oraz przenoszenie obciążeń poznawczych między nimi. Według autora, w kontekście rozwiązywania problemów, należy traktować wykorzystanie elementów środowiska (takich jak afordancje, czynniki kulturowo-społeczne) jako optymalizację działania systemu poznawczego.  W procesie rozwiązywania problemów choreograficznych ważną rolę odgrywa metafora kognitywna (Lakoff, Johnson 1980), nazywana w projekcie ucieleśnioną. Najistotniejsze w kontekście tańca są metafory orientacyjne, które zakorzenione są w fizycznym oraz kulturowym doświadczaniu świata. Gdy tancerze wykonują ruchy zgodne z instrukcjami nauczyciela, opierają się na schematach wyobrażeniowych, które określają abstrakcyjne metafory pojawiające się na poziomie wypowiedzi i ruchów. Schematy wyobrażeniowe powstają w wyniku doświadczeń sensomotorycznych tancerzy i odnoszą się do doświadczeń przestrzeni. Są podstawą metafor orientacyjnych wykorzystywanych przez tancerzy i choreografów. Orientacyjne metafory są zakorzenione w cielesnym i kulturowym doświadczeniu.  Metafory są enaktywnymi instrukcjami, które zachęcają tancerzy do rozwoju nowych kierunków ruchu według rzeczywistych bodźców zmysłowych. Podążając za enaktywizmem, postrzeganie jest przemyślaną ucieleśnioną czynnością; obejmuje poznawcze i fizyczne zdolności rozumienia. Zgodnie z enaktywistycznym podejściem w filozofii, rozumienie nie jest generowane jedynie przez schematy poznawcze percepcji, które zawsze są aktywowane w ten sam sposób. Sposoby działania zmieniają się w obrębie różnych doświadczeń. Metafory to komunikatywne sposoby tworzenia zmiany w postrzeganiu. W związku z tym generują własne wyjątkowe denotacje, które kierują do rozwiązania problemu choreograficznego. Metafora jest zatem czynnością poznawczą, która przekształca schematy percepcji. Podobnie, działania metaforycznych instrukcji i wyobrażeń definiują na nowo wzorce ruchu. Rozwiązując problem choreograficzny, tancerz wykorzystuje zarówno wiedzę kinestetyczną, jak i doświadczenie cielesne oraz jawną wiedzę o świecie zewnętrznym.

 

LSK Program

Program IV Letniej Szkoły Kognitywistyki

 

Środa

14.00 obiad

17.00 przerwa na kawę

19.00 kolacja

Czwartek

11.00 przerwa na kawę

13.00 obiad

16.15 przerwa na kawę

19.00 kolacja

Piątek

Sesja studencko-doktorancka I

11.05 przerwa na kawę

13.00 obiad

Sesja studencko-doktorancka II

16.40 przerwa na kawę

19.00 kolacja

Sobota

Sesja studencko-doktorancka III

10.40 przerwa na kawę

13.00 obiad

  • 14.00 zakończenie IV Letniej Szkoły Kognitywistyki

 

 

miejsce obrad

to Dom Pracy Twórczej Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich w Kazimierzu Dolnym nad piękną Wisłą. Dom Pracy Twórczej Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich położony jest na Górze Małachowskiego, w samym środku Kazimierskiego Parku Krajobrazowego. W sąsiedztwie znajduje się kazimierski dom Marii i Jerzego Kuncewiczów, gdzie obecnie mieści się muzeum. Unikalne położenie obiektu stwarza atmosferę spokoju i możliwości odebrania wszystkimi zmysłami otaczającej przyrody. Jednym z sekretów Domu jest piękny ogród.

Ośrodek powstał w latach 60-tych; od lat 90-tych stopniowo modernizowany, jest tradycyjnym miejscem spotkań środowiska dziennikarskiego. Kazimierz Dolny, ul. Małachowskiego 17

Jesteśmy obecnie świadkami znaczącego „ucieleśnienia” metaforyczności

Już sam cudzysłów (w funkcji metafory) użyty dla charakterystyki tego zjawiska wskazuje na fakt bardzo szerokiego realizowania się tej formy myślenia i działania człowieka w rozlicznych, do tej pory nie rozpoznawanych jako metaforyczne, doświadczeniach. Otwiera się nowa perspektywa badania tej starej kategorii filozoficznej.

W trakcie tegorocznych warsztatów znawcy tej problematyki – lingwiści, językoznawcy, logicy, medioznawczy, filozofowie, muzykolodzy – przedstawią swoje ujęcia teoretyczne metaforyczności (także pokrewnych zjawisk jak stapianie się pojęciowych domen) oraz metody badawcze stosowane do bardzo szczególnych doświadczeń. Mowa zatem będzie o ucieleśnieniu metafor w tańcu, muzycznych utworach, improwizowaniu w terapii medycznej, w internetowych memach, w geometrii, nawet w muzyce i logice. Właśnie, gdzie jeszcze są „metafory w naszym życiu”? O tym będziemy dyskutować w Kazimierzu w drugim tygodniu września. Zapraszamy!

Tytuł tegorocznej Letniej Szkoły Kognitywistyki

wskazuje na niestandardowe i szerokie podejście do problematyki metaforyczności. Tradycyjnie pojmowana jest ona własnością mowy, języka czy tekstu, jest traktowana jako ich stylistyczna ozdoba czy narzędzie perswazji. Rewolucja kognitywistyczna dokonana w psychologii, filozofii, antropologii w połowie minionego stulecia zmieniła ten punkt widzenia. Za sprawą monografii George’a Lakoffa i Marka Johnsona „Metafory w naszym życiu”, ale także badaczy spoza językoznawstwa, zaczęto pojmować metaforyczność jako własność struktur pojęciowych ludzkiego umysłu, a także niektórych rodzajów działania. Poszerzono nie tylko obszary badań, wykraczając daleko poza język i teksty literackie, nawet te użytkowe jak dyskursy polityczne, ale podjęto badania empiryczne nad rozlicznymi rodzajami zachowań człowieka i jego metaforycznych wytworów. Efektów metaforyczności zaczęto upatrywać również w gestach, rytuałach, zachowaniach społecznych, rozpoznając metaforyczne struktury, funkcje i wytwory daleko poza językiem – w malarstwie, wizualnych sztukach użytkowych, w muzyce, tańcu.

Percepcja – umysł – kultura

Drodzy Uczestnicy IV Letniej Szkoły Kognitywistyki, licząc na Wasz niezawodny udział w tegorocznych warsztatach poświęconych metaforom, pragniemy zaprosić Was do zgłoszenia tekstów referujących bieżące tematy, zgłaszane na IV LSK, jak również Wasze wystąpienia z lat minionych. Zostaną one zebrane do monografii książkowej, która będzie podsumowaniem wszystkich dotychczasowych edycji Szkoły. Monografia ukaże się z początkiem przyszłego roku w wydawnictwie Academicon pod redakcją M. Hetmańskiego i A. Zykubka.

Teksty artykułów lub raportów z badań (do objętości 16 stron) prosimy zgłaszać na adres

marek.hetmanski@poczta.umcs.lublin.pl

w przeciągu najbliższych trzech miesięcy.

Wsparcie IV Letniej Szkoły Kognitywistyki

 

 

 

Konkurs “Organizowanie i animowanie działań na rzecz środowiska akademickiego”

 

Fundacja Rozwoju Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego

LSK2019 Program

[/tab]

Środa, 4 września 2019

sesja #1

  • 15:00  |  prof. dr hab. Joanna Jurewicz (UW) |  Po co nam ujęcie kognitywne w badaniach najstarszych teksów ludzkości?  Metafora  w Rygwedzie |  Why do we need a cognitive approach to study the oldest texts of  humanity? Metaphor in the Rig Veda
  • 16:30 | prof. Arkadiusz Gut (KUL), prof. Andrew Lambert (City University of New York), prof. Oleg Gorbaniuk (KUL)  | Body and Mind: Comparative research on mentalistic conceptualizations in Poland and China
    • 19:00 kolacja
  • 20:00 Wieczorny spacer do Kazimierza Dolnego


Czwartek, 5 września 2019

sesja #2

  • 09:00  |  dr Grzegorz Polak  (UMCS)  |  Umysł, poznanie i świadomość w buddyzmie pierwotnym i Chan – ujęcie z perspektywy kognitywistycznej  |  Mind, Cognition and Consciousness in early Buddhism and Chan – A Cognitive Science Perspective
    • 10:00 kawa
  • 10:15  |  prof. Gang Chen (Huazong University of Science and Technology) – Taoist Philosophy of Mind
  • 11:30  |  dr hab. Tomasz Stefaniuk (UMCS) |  Językowe uwarunkowania zjawisk umysłowych na przykładzie klasycznego języka arabskiego
    • 13:00 obiad

sesja #3

  • 14:45 |  prof. Zbigniew Wróblewski, prof. Arkadiusz Gut, dr Mariusz Wołonciej, dr Michał Wilczewski, dr Andrzej Zykubek  |  Kulturowe uwarunkowania poznania społecznego: o uczeniu się kulturowym i adaptacjach poznawczych. Badania polskich misjonarzy w środowisku międzykulturowym z wykorzystaniem metod narratywnych i focusowych
    • 16:15 kawa
  • 16:30  |  dr Marcin Lisiecki (UMK) | Światopoglądowe treści w kulturze i języku japońskim na przykładzie Kojik
  • 17:30 |  dr Anna Dutkowska  |  Anthropomorphism – a cognitive error or adaptation?
    • 20:00 Kolacja


Piątek, 6 września 2019

sesja #4 studencko-doktorancka

  • 09:30 |  Kamil Aftyka  |  Między kognitywistycznym naturalizmem a subiektywizmem. O pojęciu środowiska (Umwelt) i doświadczeniu pojmowania
  • 09:55  |  Qin Boyao | Feuerbach’s criticism of Christian Mind-Body Views
  • 10:20  |  Wang Minghui | Are There Laws In Psychology
  • 10:45  |  Huang Xuanqin | Mind-body token identity theory from the perspective of nominalism
    • 11:10 kawa
  • 11:25  |  Wu JingshuangMill’s analogy argument of other minds
  • 11:50  |  Yu Zhihao | Cloning should not be considered as simple replication of DNA donor
  • 12:15  |  Li Xiang | Could form system generate meaning?
  • 12:40  |  Cheng RanIncompleteness : The Challenge to Computationalism
    • 13:15 obiad

sesja #5 studencko-doktorancka

  • 15:00  |  Fabio SqueoThe transhuman: automatic perspectives of freedom. Emotional robots?
  • 15:25  |  Robert Mirski | Emotion and the acquisition of folk psychology: An interactivist perspective
    • 15:50 kawa
  • 16:05  |  Ania Głowik | Język – kultura czy ewolucja?
  • 16:30  |  Edgar Filip Różycki | Preferencje czasowe w kontekście zdolności poznawczych
  • 16:55  |  Szymon Górski  |  Kognitywna batalia o użytkownika
  • 17:20  |  Anastazja Szuła  |  Multimodalny język twitterowiczów
  • 17:55  |  Albert ŁukasikMózg w różnych zakątkach świata: neuronalne różnice kulturowe
    • 19:00 kolacja
  • 20:00 Wieczorny spacer do Kazimierza Dolnego


Sobota, 7 września 2019

  • 09:30  |  dr Mateusz Kusio (Oxford University)  |  Metafory biblijne w perspektywie teorii Lakoffa i Johnsona  |  Biblical metaphors from the perspective of Lakoff and Johnson’s theory

sesja #6 studencko-doktorancka

  • 10:30  |  Paulina Zarębska  |  Taniec a kultura
  • 10:55  |  Mira Zyśko  |  Rola lateralizacji mózgu w ewolucji kulturowej człowieka
    • 11:20 kawa
  • 11:35   |  Katarzyna Marczewska  |  Zło a wiedza. Epistemiczny efekt efektu ubocznego w języku polskim
  • 12:00  |  Michał Bachanek | Neuronalne podstawy poczucia wolnej woli
  • 12:25  |  Mateusz Chról | Od rozszerzonego umysłu do rozszerzonej jaźni – kultura jako fenotyp rozszerzony
  • 12:50  |  Marzena Fornal  |  Przyczynowość odgórna w kontekście emergencji psychofizycznej
    • 13:20 obiad
  • 14:00 Zakończenie III Letniej Szkoły Kognitywistyki


Ideę przewodnią III Letniej Szkoły Kognitywistyki

można usytuować w ramach sporu filozoficznego dotyczącego pytania, w jakim stopniu zdolności poznawcze są uniwersalne i wrodzone, a w jakim językowo i kulturowo zależne. Innymi słowy, problematyka tegorocznych warsztatów wchodzi w przestrzeń badań porównawczych, które obejmują wielowarstwowe porównanie różnych systemów poznawczych, kształtowanych w obrębie odmiennych systemów językowych, filozoficznych i kulturowych.

Mówiąc bardziej technicznie, jest to próba określenia, w jakim zakresie nasze zdolności kognitywne obejmujące konstruowanie osoby jako bytu psychologicznego, zajmowanie kognitywnych perspektyw, użycie pojęć mentalnych, wzniesienie intencjonalne, odczytywanie własnych stanów mentalnych, podawanie racji działania przez odwołanie do intencji, zamiarów, przekonań są kulturowo i językowo zależne, a w jakiej mierze są uniwersalne i nieczułe na czynniki środowiskowe (w tym język i kulturę).

Umysł w kulturze

Niewątpliwie prowadzenie takich badań współcześnie wymaga co najmniej uwzględnienia badań komparatystycznych (międzykulturowych, rozwojowych, międzygatunkowych), prowadzonych w psychologii, socjologii i antropologii kulturowej. Następnie konieczne jest podjęcie wysiłku budowania takiego dyskursu w filozofii, który mieści w sobie metodologiczne i treściowe odnoszenie się do badań empirycznych.

Dlatego też do udziału w wykładach i warsztatach zaprosiliśmy specjalistów w zakresie kognitywnych badań lingwistycznych i międzykulturowych.

W III Letniej Szkole Kognitywistyki udział zapowiedzieli:

Prof. dr hab. Joanna Jurewicz (UW)

Dr hab. Tomasz Stefaniuk (UMCS)

Dr Grzegorz Polak  (UMCS)

Dr Marcin Lisiecki (UMK)

Dr Mateusz Kusio (Oxford University)

Dr hab. Arkadiusz Gut, prof. nadz. KUL (KUL)

Dłonie z El Castillo

Przedstawione na plakacie III Letniej Szkoły Kognitywistyki prehistoryczne malunki w jaskini El Castillo w północnej Hiszpanii mają co najmniej 40,8 tys. lat. Jest to bodajże najstarszy przykład tego typu sztuki jaskiniowej w Europie. Datowanie wykazało, że są co najmniej o 4 tys. lat starsze od malowideł z Abri Castanet we Francji, które mają około 37 tys. lat.

„Dłonie z El Castillo” pozwalają na wyciągnięcie wniosku, że współcześni ludzie dotarli tutaj już z umiejętnością malowania, jako częścią ich aktywności kulturowej. Być może jednak było tak, że to właśnie na terenie dzisiejszej Hiszpanii nasi przodkowie wynaleźli tę aktywność i formę ekspresji zaraz po przybyciu do Europy. Tego typu śladów nie odnajdujemy bowiem na kontynencie afrykańskim.

Nie można też wykluczyć, co jest chyba najbardziej pasjonujące, że jest to sztuka istot przedludzkich, czyli neandertalczyków…

A. W. G. Pike, D. L. Hoffmann, M. García-Diez, P. B. Pettitt, J. Alcolea, R. De Balbín, C. González-Sainz, C. de las Heras, J. A. Lasheras, R. Montes, J. Zilhão, U-series dating of Palaeolithic Art in 11 Caves in Spain, Science, Vol. 336 no. 6087 pp. 1409-1413, DOI: 10.1126/science.1219957

II Letnia Szkoła Kognitywistyki

Wrz
20
śr
2017
Dobrosław Bagiński – Komunikacja wizualna – od gramatyki wizualnej do wizualnej metaforyczności @ Puławska 94
Wrz 20@15:00 – 16:15
Dobrosław Bagiński - Komunikacja wizualna - od gramatyki wizualnej do wizualnej metaforyczności @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Komunikacja wizualna – od gramatyki wizualnej do wizualnej metaforyczności

Wprowadzeniem do części pierwszej – czytanie znaków – będą dwa wykłady plenarne. Pierwszy, zatytułowany Komunikacja wizualna – od gramatyki wizualnej do wizualnej metaforyczności, poprowadzony przez profesora Dobrosława Bagińskiego z Wydziału Artystycznego UMCS, zaprezentuje koncepcję komunikacji wizualnej opartej na systemie równoległym do systemu znakowego. System wizualnej piśmienności (visual literacy) obejmuje kodowanie wizualne wyrażeń i przekazów językowych ujmując podobieństwa wzorców leżące u podstaw ich doświadczenia, system drugi jako system niezależny, czyli wizualnej poetyki tworzy niewyrażalne słowem obrazowe metafory. Analizowane będą umysłowe procesy oraz swoista inteligencja wizualna leżące u podstaw tak rozumianej komunikacji.

 

Dobrosław Bagiński

Piotr Francuz – Na tropie biologicznych podstaw eksperckości w dziedzinie sztuk wizualnych @ Puławska 94
Wrz 20@16:15 – 17:30
Piotr Francuz - Na tropie biologicznych podstaw eksperckości w dziedzinie sztuk wizualnych @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Na tropie biologicznych podstaw eksperckości w dziedzinie sztuk wizualnych

Od ekspertów w każdej dziedzinie wiedzy lub umiejętności oczekuje się trafnych decyzji, optymalnych rozwiązań problemów, wiarygodnych wyjaśnień i przewidywań. Ale jak odróżnić ekspertów od nie-ekspertów? Poziom eksperckości w określonej dziedzinie można mierzyć, np. na podstawie uzyskanych punktów w testach wiadomości lub umiejętności, dla których zostały uprzednio opracowane wskaźniki poprawności. Niestety w większości dziedzin, z wyjątkiem takich, jak np. szachy lub sport, nie ma jednoznacznych norm. Jak zidentyfikować np. najlepszego nauczyciela, lekarza lub eksperta w zakresie sztuk wizualnych? Problem jest tym trudniej rozwiązać im bardziej kulturowo uwikłana jest dana dziedzina wiedzy lub umiejętności.

Psychologowie od dawna poszukują odpowiedzi na pytania dotyczące behawioralnych, umysłowych i mózgowych mechanizmów leżących u podłoża eksperckości w różnych dziedzinach. Celem niniejszej prezentacji jest przedstawienie szerokiego tła badań nad zjawiskiem eksperckości, w szczególności w odniesieniu do dziedziny sztuk wizualnych. Podczas wykładu zostaną przedstawione założenia metody testowania ekspertów w dziedzinie sztuki a także wyniki badań eksperymentalnych w ramach, których poszukiwano okoruchowych korelatów eksperckich decyzji w obszarze sztuk wizualnych.

Piotr Francuz

Piotr Markiewicz – Neuropsychologia sztuki wizualnej @ Puławska 94
Wrz 20@17:45 – 19:00
Piotr Markiewicz – Neuropsychologia sztuki wizualnej @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Neuropsychologia sztuki wizualnej

Uzupełnieniem bezpośrednim obu środowych wykładów plenarnych będzie warsztat poprowadzony przez dra Piotra Markiewicza na temat specyfiki odbioru przekazów wizualnych przez osoby z deficytem poznawczym, na przykładzie osób z uszkodzeniem mózgu.

Po uszkodzeniach mózgu zmieniają się sposoby nadawania i odbierania informacji. Dotyczy to także wytwarzania i odbioru wizualnego przekazu artystycznego. Pojawiają się nowe typy komunikacji wizualnej, analogiczne do zmienionych form komunikacji u osób bez artystycznych uzdolnień. Podczas warsztatów przyjrzymy się różnym przypadkom zmienionej komunikacji wizualnej po uszkodzeniu mózgu.

 

Piotr Markiewicz

Wrz
21
czw
2017
Arkadiusz Gut i współpracownicy – Dziecięce rozumienie umysłu: poszukiwanie teorii rozwojowej @ Puławska 94
Wrz 21@09:00 – 10:45
Arkadiusz Gut i współpracownicy - Dziecięce rozumienie umysłu: poszukiwanie teorii rozwojowej @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Dziecięce rozumienie umysłu: poszukiwanie teorii rozwojowej

W części drugiej Letniej Szkoły PTK – poświęconej czytaniu umysłów – wprowadzeniem będzie wykład Dziecięce rozumienie umysłu: poszukiwanie teorii rozwojowej wygłoszony przez dr hab. Arkadiusza Guta (prof. KUL, Wydział Filozofii). W wystąpieniu podjęta zostanie polemika z paradygmatem komputacyjno-modularnym obecnym we współczesnej teorii umysłu. Krytycznie ocenione zostanie wiązanie mechanizmów rozwojowych odpowiedzialnych za wyłanianie się zdolności czytania w umyśle wyłącznie z czynnikami wrodzonymi. Ukazane będą istotne zależności rozwojowe zdolności czytania stanów umysłu innych ludzi od czynników środowiskowych, pragmatycznych, kulturowych oraz językowych. Przedstawione zostaną nowe (własne) badania empiryczne oraz nakreślone, odmienne wobec modularno-komputacyjnej konceptualizacji, ramy teoretyczne mające wyjaśniać rozwój zdolności dzieci do rozpoznawania stanów intencjonalnych u innych ludzi.

 

Arkadiusz Gut

Arkadiusz Białek – Dziecięce rozumienie umysłu @ Puławska 94
Wrz 21@11:00 – 12:00
Arkadiusz Białek – Dziecięce rozumienie umysłu @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Dziecięce rozumienie umysłu

W wystąpieniu podjęta zostanie polemika z paradygmatem komputacyjno-modularnym obecnym we współczesnej teorii umysłu. Krytycznie ocenione zostanie wiązanie mechanizmów rozwojowych odpowiedzialnych za wyłanianie się zdolności czytania w umyśle wyłącznie z czynnikami wrodzonymi. Ukazane będą istotne zależności rozwojowe zdolności czytania stanów umysłu innych ludzi od czynników środowiskowych, pragmatycznych, kulturowych oraz językowych. Przedstawione zostaną nowe (własne) badania empiryczne oraz nakreślone, odmienne wobec modularno-komputacyjnej konceptualizacji, ramy teoretyczne mające wyjaśniać rozwój zdolności dzieci do rozpoznawania stanów intencjonalnych u innych ludzi.

 

Arkadiusz Białek

Zbigniew Wróblewski – Zagadnienie alter ego w ujęciu psychologii potocznej i antropologii filozoficznej @ Puławska 94
Wrz 21@12:00 – 13:00
Zbigniew Wróblewski - Zagadnienie alter ego w ujęciu psychologii potocznej i antropologii filozoficznej @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Zagadnienie alter ego w ujęciu psychologii potocznej i antropologii filozoficznej

Nawiązujący do problematyki czytania umysłu wykład zatytułowany Zagadnienie alter ego w ujęciu psychologii potocznej i antropologii filozoficznej poprowadzi dr hab. Zbigniew Wróblewski (prof. KUL, Wydział Filozofii). Poznawanie innych umysłów (analizowane wcześniej w ramach dyskursu filozoficznego pod hasłem „alter ego”) jako unikatowa i kluczowa zdolność fundująca poznanie społeczne rozważana jest obecnie w ramach kognitywistyki społecznej, psychologii rozwojowej i poznawczej. Z tej perspektywy omówione zostaną dwa typy dyskursu dotyczące danych poznania przedteoretycznego (zdroworozsądkowego, potocznego) w odniesieniu do zdolności mindreadingu.

 

Zbigniew Wróblewski

Paweł Frelik i Radosław Bomba – Gry wideo @ Puławska 94
Wrz 21@15:00 – 16:30
Paweł Frelik i Radosław Bomba - Gry wideo @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Gry wideo

Grom wideo będzie poświęcony warsztat poprowadzony przez dra hab. Pawła Frelika, (prof. UMCS, Instytut Anglistyki) i dra Radosława Bombę (Instytut Kulturoznawstwa UMCS) reprezentujących Centrum badań Gier Wideo UMCS. W ramach kulturoznawczej dyscypliny, jaką jest ludologia, ukazane zostanie na tle warstwy narracyjnej  zjawisko wizualności w grach komputerowych, w tym powiązane z nią kategorie immersji, ergodyczności, interaktywności i interpasywności. Analizowane będą przykłady wizualności paratekstów obecnych w grach wideo.

 

Paweł Frelik

Radosław Bomba

Tomasz Komendziński – Zobaczyć niewidoczne @ Puławska 94
Wrz 21@16:45 – 18:00
Tomasz Komendziński - Zobaczyć niewidoczne @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Zobaczyć niewidoczne

Integracyjna rola wizualizacji informacji dla badań interdyscyplinarnych (kognitywistycznych)

W wykładzie przedstawione zostaną podstawowe sposoby i metody wizualizacji informacji oraz narzędzia (w tym dostępne dla każdego) do wykonywania wizualizacji na danych zaciągniętych z różnego rodzaju baz. W szczególności zwrócona zostanie uwaga na rolę wizualizacji informacji dla budowania i utrzymywania skuteczności działania zespołów badawczych (science of team science) oraz komunikacji naukowej w warunkach bezgranicznego wykorzystywania nowoczesnych technologii (science of science communication). Te nowe dziedziny odgrywają bardzo ważną rolę w badaniach inter/transdyscyplinarnych i jako takie mają ogromne znaczenie dla kognitywistyki i jej wymiaru integracyjnego.

 

Tomasz Komendziński

Maciej Kociuba – Eksperymentalne fotografie Ryszarda Horowitza @ Puławska 94
Wrz 21@18:00 – 19:00
Maciej Kociuba - Eksperymentalne fotografie Ryszarda Horowitza @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Eksperymentalne fotografie Ryszarda Horowitza

Warsztat o eksperymentalnych fotografiach Ryszarda Horowitza poprowadzi dr hab. Maciej Kociuba (Instytut Filozofii UMCS). Fotokompozycje tego artysty przedstawione zostaną jako struktury poliikoniczne i polisemantyczne. Analizowane będą również kognitywne funkcje fotografii reklamowej i artystycznej, gdzie wybrane fotografie poddane zostaną interpretacji pod kątem formalnym i treściwym.

 

Maciej Kociuba

Wrz
22
pt
2017
Zbysław Muszyński – Analiza semiotyczna w teorii i praktyce @ Puławska 94
Wrz 22@09:00 – 10:15
Zbysław Muszyński - Analiza semiotyczna w teorii i praktyce @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Analiza semiotyczna w teorii i praktyce

Do problemów komunikacji wizualnej nawiązuje wykład (z elementami warsztatu) poprowadzony przez dra hab. Zbysława Muszyńskiego (prof. UMCS, Instytut Filozofii) zatytułowany Analiza semiotyczna w teorii i praktyce, który ma na celu dostarczenie (przypomnienie) podstaw teorii semiotycznych (głównie koncepcji znaku i kodu kulturowego). Na tej podstawie podane zostaną przykłady analiz semiotycznych ustalające znaczenie komunikatów formułowanych w kodach werbalnych i niewerbalnych (w szczególności w kodzie wizualnym).  Analizy warsztatowe dotyczyć będą kilku wybranych plakatów, banerów z kampanii reklamowych i społecznych.

 

Zbysław Muszyński

 

Bogusław Marek – Czy kamień wygląda tak samo jaki jest w dotyku? @ Puławska 94
Wrz 22@10:15 – 11:30
Bogusław Marek - Czy kamień wygląda tak samo jaki jest w dotyku? @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Czy kamień wygląda tak samo jaki jest w dotyku?

O problemach (i rozwiązaniach) w wyjaśnianiu trudnych pojęć dzieciom niewidomym od urodzenia

Pytanie niewidomego od urodzenia dziecka, które posłużyło za tytuł prezentacji to tylko jedna z prób zrozumienia świata odbieranego bez zmysłu wzroku, który dostarcza aż 80% informacji o otoczeniu. Budowany przez niewidome dziecko obraz świata to wyłaniająca się z chaosu bodźców układanka pełna brakujących lub nie zawsze trafnie dobranych fragmentów. Luki w wiedzy o świecie mogą pozostać niezauważone przez wiele lat. Można jednak wesprzeć osoby niewidome w próbie zrozumienia pojęć opartych na wrażeniach wzrokowych za pomocą prostych narzędzi i technik, których część przedstawiona będzie w prezentacji. Może też okazać się, że brak wzroku pozwala odkryć informacje niedostępne dla osób widzących.

 

Bogusław Marek

Marta Kubiszyn – Fotograficzne reprezentacje Zagłady: historyczny kontekst powstania i współczesna recepcja zdjęć Holokaustu @ Puławska 94
Wrz 22@11:45 – 13:00
Marta Kubiszyn - Fotograficzne reprezentacje Zagłady: historyczny kontekst powstania i współczesna recepcja zdjęć Holokaustu @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Fotograficzne reprezentacje Zagłady: historyczny kontekst powstania i współczesna recepcja zdjęć Holokaustu

Warsztat o kulturoznawczej i poznawczej wartości fotografii poprowadzi dr Marta Kubiszyn (Instytut Kulturoznawstwa UMCS). Zaprezentowana zostanie dokumentacja fotograficzna Holokaustu sporządzona w większości przez oprawców. Zostaną omówione wizualne symbole Zagłady ukształtowane przez propagandę faszystowską, a także stereotypy i sposoby postrzegania świata uczestniczące zarówno w tworzeniu tych dokumentów, jak również w ich współczesnym odbiorze.

 

Marta Kubiszyn

Piotr Kozak – Kilka uwag na temat semantyki obrazów @ Puławska 94
Wrz 22@15:00 – 15:30
Piotr Kozak – Kilka uwag na temat semantyki obrazów @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska
dr Piotr Kozak

Kilka uwag na temat semantyki obrazów

W ramach wystąpienia pokrótce omówię główne stanowiska w sporze na temat semantyki obrazów znaków ikonicznych oraz na ich tle zarysuję własną propozycję. Będę bronił dwóch twierdzeń. Po pierwsze, możemy rozumieć obrazy nie w terminach obiektów, takich jak obiekty fizyczne lub umysłowe, ale w terminach operacji konstruowania przedstawień na wzór konstrukcji w geometrii. Rozumiem przez to twierdzenie, że obrazy jako przedstawienia fizyczne lub umysłowe są efektem końcowym zastosowania pewnych bardziej podstawowych reguł rzutowania. Po drugie, twierdzę, że operacje konstruowania możemy utożsamić pod pewnym względem z nabywaniem umiejętności percepcyjnych takich jak umiejętność odróżniania dźwięków.

 

Piotr Kozak

Liliana Kozak – Przestrzeń sztuki współczesnej jako przestrzeń kontaktu umysłów @ Puławska 94
Wrz 22@15:30 – 16:00
Liliana Kozak
Liliana Kozak

Przestrzeń sztuki współczesnej jako przestrzeń kontaktu umysłów

Immersja wytwarza inny rodzaj spotkania z odbiorcą dzieła. Zmysł dotyku sytuujący z jednej strony fragmentarycznie w płynnej symulacji prowadzonej za pomocą rękawicy, a z drugiej informujący o zakotwiczeniu w punkcie na zewnątrz podważa stabilność zakotwiczenia w jakimkolwiek punkcie.
Artysta tworzy warunek zaistnienia dzieła tożsamego z przeżyciem artystycznym. Interfejs między obiektem twórcy a odbiorcą ma kluczowe znaczenie, wyznacza bogactwo możliwości dialogu. Na ile wytworzony przez nią kanał kontaktowy jest konkurencyjny z postrzeganiem jedynie za pomocą interfejsu ciała. Od którego momentu możemy mówić o inicjowaniu sytuacji artystycznej, w którym momencie ona się kończy. Dzieło sztuki które staje się subtelnością aktywności, posiada szereg relacji. Zagadnienie określenia, co zawiera się w obszarze sytuacji estetycznej, a co jest zewnętrzem. Co znaczy, a co jest znakiem semantycznie, co składa się na elementy dzieła, gdy ich cześć stanowi o relacji. Charakter wizualny jest poszerzony przez jego istnienie w warstwie relacji.
Proces przeżycia artystycznego z trwania przechodzi w doświadczenie, w stawanie się, konstytuowanie nowej jakości relacji z otoczeniem. Poprzez konfrontowanie relacji człowiek – technologia, a także między ludźmi, kiedy, technologia staje się trzecim głosem spuścizny ludzkiej wiedzy, przekształconego otoczenia. Człowiek dostosowuje warunki współistnienia siebie i swojego tworu- zacieśniając krąg relacji, zmierzając do coraz silniejszych biotechnologicznych powiązań. Modalność wirtualnej przestrzeni odpowiada na potrzebę twórczą człowieka, staje się środowiskiem bardziej podatnym na kształtowanie myślą dzięki większej łatwości wizualizacji.
Doświadczenie estetyczne pozwala na rozwijanie obserwacji percepcji, procesu zmiany. Gdzie relacyjność zmienia obiekty, potrzeba kontaktu o pewnej jakości estetycznej powoduje sytuacje o takiej jakości, postrzeganie przedmiotów jako pomostów budujących taką sytuację, potrzebę ich adaptacji w tym kierunku. Obcowanie z byciem, na drodze rozwoju technologicznego, które łączy odbiór estetyczny i poznanie przekształca percepcję, pozwala doświadczać bycia człowiekiem w postępującym procesie zmian.

Liliana Kozak

Agnieszka Starzyńska – Gramatyka kognitywna jako narzędzie badania reklamy @ Puławska 94
Wrz 22@16:00 – 16:30
Agnieszka Starzyńska – Gramatyka kognitywna jako narzędzie badania reklamy @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Gramatyka kognitywna jako narzędzie badania reklamy

Celem wystąpienia będzie prezentacja, jak założenia oraz narzędzia gramatyki kognitywnej, takie jak mentalne zobrazowanie czy przestrzenie mentalne, są stosowane w badaniu języka współczesnej reklamy oraz jego możliwości komunikacyjnych w dynamicznie zmieniającym się środowisku mediowym.

Agnieszka Starzyńska

Witold Wachowski – Czytanie rzeczy codziennych: afordancje dla królowych i złodziei @ Puławska 94
Wrz 22@16:30 – 17:00
Witold Wachowski – Czytanie rzeczy codziennych: afordancje dla królowych i złodziei @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Czytanie rzeczy codziennych: afordancje dla królowych i złodziei

Celem mojego wystąpienia będzie zademonstrowanie możliwości, jakie daje ekologiczne ujęcie ludzkiej aktywności percepcyjnej, skorygowane perspektywą badań w dziedzinie dizajnu. W tym świetle pytanie o to, jak to jest postrzegać i używać rzeczy codziennych, pociąga za sobą pytanie o poznawczą strukturę naszego materialno-społecznego otoczenia. Odwołam się do percepcji filmowej na dwóch różnych poziomach: (1) Pokażę, w jaki sposób kino realizuje ideę myślenia za pomocą rąk, oczu i rzeczy w obrębie kreowanej rzeczywistości diegetycznej i jednocześnie w interakcji z widzem. Posłużę się w tym celu przykładami z filmu „Królowa Krystyna” Roubena Mamouliana. (2) Potraktuję postać kieszonkowca jako nietypowego, nielegalnego, ale odnoszącego sukcesy użytkownika artefaktów. Pomoże mi w tym inne dzieło filmowe: „Kieszonkowiec” Roberta Bressona, wykorzystane jednak nie jako przedmiot badań, lecz na zasadzie filtra potencjalnych realnych sytuacji.
W swoim wystąpieniu wykorzystuję wyniki analiz dokonanych w ramach prowadzonych przeze mnie warsztatów z badań nad percepcją filmową.

Witold Wachowski

Anna Dutkowska – Czytanie umysłów w świecie zwierząt pozaludzkich @ Puławska 94
Wrz 22@17:15 – 17:45
Anna Dutkowska – Czytanie umysłów w świecie zwierząt pozaludzkich @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Czytanie umysłów w świecie zwierząt pozaludzkich

Badania nad mindreadingiem u zwierząt przybrały na sile w drugiej połowie XX wieku. Analizując zachowania zwierząt społecznych została postawiona teza, iż umiejętność czytania umysłów stanowiłaby kolejną adaptację ułatwiającą funkcjonowanie w swojej grupie, a co za tym idzie – przetrwanie. Na chwilę bieżącą nie ma porozumienia co do tezy, iż zwierzęta są w stanie odczytywać stany mentalne. Czy zwierzęta przewidują i odczytują sens zachowania innych podmiotów poprzez atrybucję prostych stanów mentalnych? Czy też przewidują zachowania innych podmiotów bez rozumienia czegokolwiek o ich stanach mentalnych dzięki odczytywaniu wskazówek behawioralnych i środowiskowych. Główny problem dotyczy zatem różnienia „czytania umysłów” od „czytania zachowania” za pomocą odpowiednio przygotowanych eksperymentów.

 

Anna Dutkowska

Aneta Niczyporuk – Rola dystrakcji w skutecznym tłumieniu myśli @ Puławska 94
Wrz 22@17:45 – 18:15
Aneta Niczyporuk – Rola dystrakcji w skutecznym tłumieniu myśli @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Rola dystrakcji w skutecznym tłumieniu myśli

Tłumienie myśli można zdefiniować jako wolicjonalne blokowanie dostępu wybranych treści umysłowych do świadomości. Badania nad tłumieniem myśli są niekonkluzywne. Część z nich wskazuje, że możliwe jest niemyślenie (a nawet zapominanie) o niechcianych treściach. Inne natomiast uwidaczniają paradoksalne efekty tłumienia myśli. Wiedza o tym, co wpływa na skuteczność tłumienia, mogłaby znaleźć zastosowanie w wielu obszarach, takich jak walka z nałogami i szkodliwymi nawykami, przeciwdziałanie stereotypom, czy leczenie zaburzeń psychicznych, którym towarzyszą myśli intruzywne. Daniel Wegner – twórca paradygmatu tłumienia myśli – wskazywał, że dystrakcja jest jednym z czynników determinujących efektywne pozbywanie się niechcianych treści ze świadomości. Rola dystrakcji w efektywnym tłumieniu nie jest jednak wystarczająco dookreślona, między innymi ze względu na występowanie w literaturze terminu „dystrakcja” w różnych kontekstach. W referacie zaproponuję inspirowany teorią obciążenia uwagi selektywnej i kontroli poznawczej Lavie i współpracowników podział dystrakcji na dwa rodzaje z uwagi na jej zróżnicowany wpływ na skuteczność tłumienia myśli. Przedstawię również badania eksplorujące zależność między dystrakcją a efektywnym blokowaniem niechcianych treści.

Aneta Niczyporuk

Michał Obidziński – Teoria rozmytego śladu, koncepcja i metody pomiarowe @ Puławska 94
Wrz 22@18:15 – 18:45
Michał Obidziński – Teoria rozmytego śladu, koncepcja i metody pomiarowe @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Teoria rozmytego śladu, koncepcja i metody pomiarowe

Niniejszy referat stanowi prezentację teorii rozmytego śladu (ang. fuzzy-trace theory), która to zakłada równoczesne i niezależne istnienie duch śladów pamięciowych: śladu formy (ang. verbatim) i śladu treści (ang. gist). W referacie omówione zostaną: po pierwsze, podstawowe założenia prezentowanej teorii. Następnie, najbardziej znaczące w praktyce badawczej metody pomiaru stosowane w jej przypadku – interpretacja wyników DRM, metoda analizy błędów, model wspólnego rozpoznawania, uproszczony model wspólnego rozpoznawania oraz kwantowy model pamięci epizodycznej. Na koniec omówione zostaną wybrane znaczące wyniki otrzymane dzięki zastosowaniu omawianej teorii dotyczące m. in. Zagadnienia fałszywych wspomnień, błędów w rozumowaniu, czy zmian rozwojowych.

Michał Obidziński

Wrz
23
sob
2017
Adam Wasążnik – Gra jako element metody badawczej @ Puławska 94
Wrz 23@09:00 – 09:30
Adam Wasążnik – Gra jako element metody badawczej @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Gra jako element metody badawczej

Gry w badaniach naukowych mogą pełnić różne funkcje, np. jako bodziec wywołujący interakcje społeczne, metoda pozyskiwania danych lub jako główny temat badania. Przedstawię kilka przykładów dotychczasowego wykorzystywania gier w badaniach kognitywistycznych i ludologicznych i zarysuję możliwości, które nie były wykorzystywane w znanych badaniach. Najbardziej interesować mnie będzie sytuacja, gdy gra jest stworzona specjalnie na potrzeby badań, oraz gdy zostaje zachowana dobrowolność uczestnictwa w grze.

Adam Wasążnik

Damian Adamowicz – Przeniesienie zdolności poznawczych w grach wideo @ Puławska 94
Wrz 23@09:30 – 10:00
Damian Adamowicz – Przeniesienie zdolności poznawczych w grach wideo @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Przeniesienie zdolności poznawczych w grach wideo

Gry wideo stanowią nieodłączny element współczesnej kultury. Od początku istnienia stanowiły przedmiot dyskusji nad ich wpływem na człowieka. Historia badawcza tych rozważań dostarcza wielu ciekawych spostrzeżeń, szczególnie związanych z ogromną ilością popełnianych błędów metodologicznych. Powtarzanie ich spowodowało, że wytworzyło się wiele różnych przekonań na temat gier komputerowych, zarówno tych pozytywnych, o polepszaniu zdolności poznawczych, jak i negatywnych, o wywoływaniu agresji i przemocy przez brutalne gry.   Szereg współczesnych badań coraz precyzyjniej pokazuje faktycznie znaczenie i wpływ gier wideo na ludzkie zdolności poznawcze. Bada się gry pod kątem polepszania odpowiednich umiejętności, takich jak rozumowanie, pamięć robocza i epizodyczna, uwaga i inne. Okazuje się jednak, że przeniesienie zdolności poznawczych z gier do innych czynności jest bardzo mocno ograniczone, co nie zgadza się z powszechnie przyjętą opinią. Wyciągnięcie wniosków z tych badań prowadzi do wątpliwości co do sposobu mierzalności zdolności poznawczych. Jednocześnie badacze tworzą specjalne gry komputerowe na potrzeby treningu konkretnych umiejętności zadaniowych, które w znacznym stopniu są pozbawione błędów związanych z badaniem wpływu gier komercyjnych na człowieka. W swoim referacie przedstawię nieoczywistą problematykę przeniesienia zdolności poznawczych w grach wideo.

Bibliografia:

  • Boot WR, Blakely DP, Simons DJ (2011). Do action video games improve perception and cognition? Frontiers in Psychology September 2011, Volume 2, Article 226. doi: 10.3389/fpsyg.2011.00226
  • Boot WR, Champion M, Blakely DP, Wright T, Souders DJ, Chamess N (2013). Video games as a means to reduce age-related cognitive decline: attitudes, compliance, and effectiveness. Frontiers in Psychology February 2013, Volume 4, Article 31. doi: 10.3389/fpsyg.2013.00031
  • Latham AJ, Patston LLM, Tippett LJ (2013). The virtual brain: 30 years of video-game play and cognitive abilities. Frontiers in Psychology September 2013, Volume 4, Article 629. doi: 10.3389/fpsyg.2013.00629
  • Baniqued PL, Kranz MB, Voss MW, Lee H, Cosman JD, Severson J, Kramer AF (2014). Cognitive training with causal video games: points to consider. Frontiers in Psychology January 2014, Volume 4,  Article 1010. doi: 10.3389/fpsyg.2013.01010
  • Didehbani N, Allen T, Kandalaft M, Krawczyk DC, Chapman S (2016). Virtual Reality Social Cognition Training for children with high functioning autism. Computers in Human Behavior Volume 62, September 2016, Pages 703–711. doi:10.1016/j.chb.2016.04.033
  • Szycik GR, Mohammadi B, Münte TF, te Wildt BT (2017). Lack of Evidence That Neural Empathic Responses Are Blunted in Excessive Users of Violent Video Games: An fMRI Study. Front. Psychol. 8:174. doi: 10.3389/fpsyg.2017.00174.

Damian Adamowicz

Edgar Filip Różycki – Implementacja algorytmu immunologicznego w kognitywistyce @ Puławska 94
Wrz 23@10:00 – 10:30
Edgar Filip Różycki – Implementacja algorytmu immunologicznego w kognitywistyce @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Implementacja algorytmu immunologicznego w kognitywistyce

Immunologia to nie tylko przedmiot zainteresowań lekarzy czy biologów. Chęć zrozumienia makroskopowych własności układu odpornościowego stymuluje badania w zakresie immunologii matematycznej. Chociaż immunologia liczy sobie ponad 100 lat, nasze rozumienie interakcji zachodzących między elementami tworzącymi układ odpornościowy jest dalekie od zadowalającego.
Naturalny układ odpornościowy jest skomplikowanym systemem, który rozróżnia własne komórki (ja – self) od obcych patogenów (nie-ja – non-self), i przed którymi broni. Z punktu widzenia przetwarzania informacji, układ odpornościowy jest wysoce równoległym i rozproszonym inteligentnym systemem, zdolnym do uczenia się (rozpoznawania istotnych wzorców, np. peptydów antygenowych), pamiętania (zapamiętywania wzorców napotkanych wcześniej) i wyszukiwania asocjacyjnego (konstruowania detektorów wzorców w celu odróżniania siebie od nie-siebie), dodatkowo kontrolującego rozmiar i różnorodność populacji komórek. Ponadto, problemy związane z rozróżnianiem i klasyfikacją wzorców nie są rozwiązywane przez pojedynczą jednostkę rozpoznawczą, lecz raczej sieć lokalnych interakcji antygen–przeciwciało (wzajemne rozpoznania, ang. mutual recognitions) na poziomie systemu. Ze względu na jego wagę i złożoność, układowi odpornościowemu poświęcono wiele badań, które zaowocowały kilkoma teoriami wyjaśniającymi różne aspekty immunologicznego fenomenu. Pośród nich przykuwa uwagę model sieci immunologicznej, którego celem jest wyjaśnienie zachowania limfocytów B.
W prezentacji chciałbym przedstawić implementację algorytmu immunologicznego (oraz innych z klasy ewolucyjnej) mojego autorstwa do rozwiązywania problemów matematycznych: klasyfikacji, aproksymacji i problemu komiwojażera.

Edgar Filip Różycki

Jagoda Bigos – Jakimi językami mówi ogień? @ Puławska 94
Wrz 23@10:30 – 11:00
Jagoda Bigos – Jakimi językami mówi ogień? @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Jakimi językami mówi ogień?

Próba odpowiedzi na pytanie, czy doświadczenia mistyczne można wyrazić za pomocą języka na przykładzie tomu Języki ognia Jacka Podsiadły

Język jest uporządkowanym systemem znaków, który narzuca pewne ramy i zakłada jakiś model rozumowania. Na co dzień ludzie porozumiewają się prostym językiem, który dąży do zwięzłości i jednoznaczności. Jednak człowiek czasem doświadcza stanów, które nie jest łatwo opisać językiem.
Podmiot liryczny w zbiorze „Języki ognia” Jacka Podsiadły wychodzi z cywilizacji na łono natury. Otacza się zwierzętami i roślinami, które, jak wiadomo, nie używają języka. Natura jest uporządkowana (rytm doby, pór roku) i zjednoczona. Podmiot liryczny pośród przyrody odrzuca rozumowanie i stara się doświadczać życia uważnie, głównie za pomocą zmysłów. Zaczyna doświadczać świętości. To doświadczenie wymyka się prostemu opisowi, stąd zmienia się wyraźnie forma wiersza – z długich niemal narracyjnych wersów autor przechodzi na krótkie, bardzo zmetaforyzowane.
Boskość jest w tomiku symbolizowana przez światłość i ogień. Ognisko jest słowem wieloznacznym – może znaczyć „płonący stos drewna lub chrustu” albo w optyce: „punkt przecięcia się promieni światła przechodzących przez soczewkę lub odbitych od zwierciadła, padających na nie równolegle do osi optycznej”. W obu znaczeniach zachowuje się sens ogniska jako miejsca połączenia. Poezja wykorzystuje taką wieloznaczność i symbolikę języka, dzięki czemu to ona jest dobrym środkiem do wyrażenia doświadczeń mistycznych.

 

Jagoda Bigos

Renata Łukiewicz-Kostro – HIS brain/HER brain – male and female sensorimotor perception discovered via the language of embodied experience in „Song of Songs” @ Puławska 94
Wrz 23@11:15 – 11:45
Renata Łukiewicz-Kostro – HIS brain/HER brain – male and female sensorimotor perception discovered via the language of embodied experience in „Song of Songs” @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

HIS brain/HER brain – male and female sensorimotor perception discovered via the language of embodied experience in „Song of Songs”

By the assumption of cognitive linguistics metaphor is closely related to human sensory perception. Through metaphor users of language transgress from the physical dimension to mental spaces. Metaphor in cognitivism is a feature of everyday cognition and it plays expressive function, recalls feelings, sensations, emotions arising from everyday experience and it is anchored in sensory perception.
„Song of Songs”, an Ancient biblical text is a multisensory interplay of all human bodily senses. Here, the spiritual and the physical spheres permeate each other.
Through the cognitive analysis of the metaphor and metonymy used here one can discover how both sexes perceive the ” love object” (the Beloved).
Thousands years ago couples in love (man and woman) shown on the pages of the Bible encountered the same basic problems we face today! The Bible is not the Bible of the Aristotle but the book of universal human experience across times, cultures and languages, closely tied with the construction of male and female brains.
The analysis of the text is aimed to discover and present the differences and similarities between the male and female sensorimotor perception and reflect upon the potential obstacles and hopes for the communication between the two sexes nowadays.

Renata Łukiewicz-Kostro

Szura Bruni – Transkulturowe wymiary samotranscendencji świadomości @ Puławska 94
Wrz 23@11:45 – 12:15
Szura Bruni – Transkulturowe wymiary samotranscendencji świadomości @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Transkulturowe wymiary samotranscendencji świadomości

Wykład poświęcony będzie wykazaniu istotnych paralel w odległych od siebie nurtach religijnych, które ze względu na bezpośredni charakter w próbie doświadczenia „prawd najwyższych” nazwać można „mistycznymi”. Wysiłki skierowane w stronę rozgryzienia tego, co obecnie nazywamy „świadomością”, towarzyszą człowiekowi od zarania dziejów, a przekazy wynikające z różnego rodzaju praktyk, czy też doświadczeń – byłaby tu mowa o sufizmie, zen, adwaita wedancie czy filozofii Wszechjedności – są w niektórych aspektach zaskakująco ze sobą zbieżne. Na tyle, że warto by się nad nimi z uwagą pochylić.

Szura Bruni

Dagmara Wąchocka – Jak słowa wpływają na nasze zachowania? @ Puławska 94
Wrz 23@12:15 – 12:45
Dagmara Wąchocka – Jak słowa wpływają na nasze zachowania? @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Jak słowa wpływają na nasze zachowania?

Niezaprzeczalnym faktem jest to, że słowa wypowiadane przez innych ludzi mają na nas wpływ. Joachim Bauer w książce pt.: „Empatia”, opisując badania Rizzolatti’ego [1] dotyczące neuronów lustrzanych, wspomina, iż samo usłyszenie rozmowy o sięganiu po przedmiot ręką daje podobną odpowiedź neuronalną jak w sytuacji, gdy sami wykonujemy tę czynność.
Ponadto, badania dowodzą, że liczy się nie tylko zastosowanie odpowiednich wyrazów. Znaczenie ma również szyk zdania. Wyrażając językowo myśl w nieco inny sposób, ale za pomocą tych samych lub podobnych wyrazów, otrzymujemy zupełnie inny obraz fMRI [2]. Całkowicie inne partie mózgu zaczynają wówczas analizować zdanie, co wpływa na decyzję, jaką podejmie odbiorca, a także na jej trwałość [3].
Celem referatu jest analiza sposobu, w jaki słowa oddziałują na nasze zachowanie [4], w szczególności zaś pokazanie, jak zastosowanie odpowiedniego szyku zdania może najlepiej pomagać nam w podejmowaniu decyzji i jej konsekwentnym podtrzymywaniu.

[1] J. Bauer, Empatia. Co potrafią lustrzane neurony?, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 2015
[2] S. J. Gilbert, P. M. Gollwitzer, A. L. Cohen, G. Oettingen, P. W. Burgess, Separable Brain Systems Supporting Cued Versus Self-Initiated Realization of Delayed Intentions, American Psychological Association, Washington, 2009.
[3] G. Oettingen, G. Hönig, P. M. Gollwitzer, Effective self-regulation of goal attainment, International Journal of Educational Research 33, 705-732, 2000.
[4] J. A. Bargh, M. Chen, L. Burrows, Automaticity of Social Behavior: Direct Effects of Trait Construct and Stereotype Activation on Action, American Psychological Association, Washington, 1996.

Dagmara Wąchocka

Wrz
5
śr
2018
Społeczne uwarunkowania twórczości – Prof. Stanisław Popek @ Puławska 94
Wrz 5@15:00 – 16:15
Społeczne uwarunkowania twórczości – Prof. Stanisław Popek @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska
Referat koncentruje się na twórczości w kontekście jej  społecznych uwarunkowań.   Twórczość  jest nierozerwalnie związana z istotą ludzką, jej wielowiekowym rozwojem, ale także z rozwojem warunków życia-kulturą materialną i duchową. Wszystko to, co nie jest wytworem natury (przyrody), jest dziełem człowieka jako zbiorowości gatunkowej, a także ponadprzeciętnych (wybitnych) jednostek z osobna. Twórczość jest najwyższą formą ludzkiego działania, w związku z tym wiąże się w obecnych czasach z wszystkimi rodzajami aktywności człowieka, wyrażającymi się w formie przedmiotu bądź idei. Człowiek jest tworem wpływów środowiska, doświadczenia indywidualnego, uczenia się ale na bazie właściwości dziedziczonych. Z punktu widzenia kształtowania osobowości jednostek, które są zróżnicowane biologicznie i psychicznie kultura działa  jako jeden z podstawowych czynników, obejmujących także zdolności jednostki (Popek, 2001). Kolejnym aspektem podjętym  w niniejszym wystąpieniu jest konformizm-nonkonformizm jako mechanizm kształtujący przemienność stosunków społeczno-ustrojowych oraz negatywne skutki twórczości.

https://lsk.kul.pl/employees/stanislaw-popek/

Inhibitory oraz stymulatory w procesie twórczym – Małgorzata Kuśpit @ Puławska 94
Wrz 5@16:15 – 17:30
Inhibitory oraz stymulatory w procesie twórczym – Małgorzata Kuśpit @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Warsztaty koncentrują się na pojęciu inhibitorów, a zatem barier, które utrudniają, a w niektórych przypadkach uniemożliwiają podejmowanie działalności twórczej człowieka (Szmidt, 2007). Wyróżnia się bariery przedmiotowe (obiektywne): związane ze środowiskiem zewnętrznym, podmiotowe, które dotyczą dostępnych środków intelektualnych lub materialnych oraz psychospołeczne: związane z wewnętrznymi przeżyciami jednostki oraz jej indywidualnymi cechami osobowości. Konsekwencją barier jest niechęć do podejmowania działań twórczych oraz przedwczesnym ich kończeniem (Dobrołowcz, 1993).

Stymulatory natomiast motywują do podejmowania aktywności twórczej. Oddziaływania środowiskowe poprzez akceptację przejawów twórczości, możliwość jej swobodnej ekspresji i eksploracji sprzyjają generowaniu nowych pomysłów (Amabile, 1983; Popek, 2001). Podczas warsztatów uczestnicy będą mieli możliwość zapoznania się z wynikami badań empirycznych dotyczących inhibitorów w procesie twórczym oraz metodami służącymi ich pokonywaniu. Przedmiotem oddziaływania są w tym przypadku zdolności poznawcze, motywacja raz umiejętności społeczne.

 

Małgorzata Kuśpit

Bogactwo znaczenia, gramatyka rozszerzona i twórczy aspekt komunikacji – Maciej Witek @ Puławska 94
Wrz 5@17:45 – 19:00
Bogactwo znaczenia, gramatyka rozszerzona i twórczy aspekt komunikacji – Maciej Witek @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Teza o bogactwie znaczenia (Wilson and Sperber 2012) głosi, że liczba znaczeń, które można zakomunikować za pomocą jednej i tej samej formy językowej, jest potencjalnie nieograniczona lub przynajmniej na tyle duża, że nie można jej wyjaśnić odwołując się do idei wieloznaczności; rzecz w tym – argumentują autorzy omawianej tezy – że w wielu wypadkach sąd komunikowany za pomocą danej formy jest unikatowy i trudno wyobrazić sobie sytuację, by doszło do jego powtórnego zakomunikowania w ten sam sposób. Zdaniem zwolenników pragmatyki postgrice’owskiej (Wilson i Sperber 2012; Carston 2002; Recanati 2004; por. Witek 2011, 2015), u podstaw tego zjawiska leżą różne formy niedookreślenia językowego – czyli niedookreślenia komunikowanej treści przez odkodowane znaczenie formy językowej – związane m.in. z użyciem wyrażeń okazjonalnych, wyrażeń nieostrych, kwantyfikatorów, fraz niezdaniowych itp., a także z formułowanie wypowiedzi wymagających tzw. wolnego wzbogacenia (ang. free enrichment), ustalenia implikatur konwersacyjnych, mocy illokucyjnych i innych aspektów komunikowanego znaczenia. Z tezy o bogactwie znaczenia wynika, że procesy komunikacyjne związane z planowaniem oraz interpretowaniem aktów mowy wymagają specyficznego rodzaju twórczości: skoro większość naszych wypowiedzi ma unikatowe znaczenia, ich zaprojektowanie i odczytanie wymaga specyficznej inwencji; zdaniem zwolenników pragmatyki postgrice’owskiej, inwencja ta polega na wykorzystaniu strategii inferencyjnych podzielanych przez uczestników konwersacji.

W swoim wystąpieniu proponuję alternatywne spojrzenie na zjawisko bogactwa znaczenia oraz tezę o twórczym aspekcie planowania oraz interpretowania aktów mowy. Formułuję hipotezę, w myśl której spora część zjawisk komunikacyjnych diagnozowanych tradycyjnie jako formy bogactwa znaczenie wymagające interpretacji inferencyjnej można objaśnić za pomocą idei gramatyki rozszerzonej (Asher i Lascarides 2001, 2003; Lepore i Stone; por. Witek 2016): systemu, który prócz reguł semantyki leksykalnej oraz kompozycyjnej – czyli reguł zaangażowanych w kodowanie i odkodowywanie wąsko rozumianych znaczeń językowych – obejmuje m.in. reguły skalarne (Gazdar 1979; por. Witek 2017), reguły retoryczne (Asher i Lascarides 2001, 2003), reguły stosowności (Stalnaker 2002; por. Witek 2016) oraz reguły fortunności (Austin 1993; por. Witek w druku). Jeśli hipoteza ta jest słuszna, to należałoby przyjąć, że rola twórczości w planowani i odczytywaniu komunikatów nie jest tak dominująca, jak wynikałoby z ustaleń pragmatyki postgrice’owskiej.

Wystąpienie składa się z trzech części i podsumowania. W części pierwszej przedstawiam przykłady zjawiska bogactwa znaczenia i omawiam je stosując aparaturę pojęciową pragmatyki postgrice’owskiej. W części drugiej rozwijam ideę gramatyki rozszerzonej, by w części trzeciej zastosować ją do ponownego omówienia wskazanych na początku form bogactwa znaczenia. W podsumowaniu formułuję kilka wniosków dotyczących natury i roli twórczego aspektu komunikacji językowej.

 

  • Asher, N. i A. Lascarides (2001). Indirect Speech Acts. Synthese 128, 183-228.
  • Asher, N. i A. Lascarides (2003). Logics of Conversation. Cambridge: Cambridge University Press.
  • Austin, J.L. (1993). Mówienie i poznawanie, przeł. B. Chwedeńczuk. Warszawa: WN PWN.
  • Carston, R. (2002). Thoughts and Utterances. Oxford: Blackwell.
  • Gazdar, G (1979). Pragmatics, Implicature, Presupposition, and Logical Form. New York, San Francisco, London: Academic Press.
  • Lepore, E. i M. Stone (2015). Imagination and Convention: Distinguishing Grammar and Inference in Language. Oxford: Oxford University Press.
  • Stalnaker, R. (2002). Common Ground. Linguistics and Philosophy 25 (5-6), 701-721.
  • Recanati, F. (2004). Literal meaning. Oxford: Oxford University Press.
  • Wilson D. i D. Sperber (eds.), Meaning and Relevance. Cambridge: Cambridge University Press.
  • Witek, M. (2011). Spór o podstawy teorii czynności mowy. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego.
  • Witek, M. (2015). Linguistic Underdeterminacy: A View from Speech Act Theory. Journal of Pragmatics 76, 15-29. DOI 10.1016/j.pragma.2014.11.003
  • Witek, M. (2016). Convention and Accommodation. Polish Journal of Philosophy 10(1): 99-115. DOI 10.5840/pjphil20161016
  • Witek, M. (2017). Myślenie wolne, myślenie szybkie i implikatury konwersacyjne. O zaletach podejścia interdyscyplinarnego. W: A. Wawrzyniak, B. Wąsikowska, M. Witek (red.), Interdyscyplinarność w naukach ekonomicznych : zastosowania metod i technik neuronauki poznawczej oraz modeli kognitywistyki, Warszawa: CeDeWu, ss. 105-122.
  • Witek. M. (w druku), Accommodation in Linguistic Interaction. On the so-called triggering problem. In: P. Stalmaszczyk (ed.), Pragmatics and Beyond. Philosophical Insights into Pragmatics, Berlin & Boston: De Gruyter.

 

[*] Praca przygotowana dzięki wsparciu finansowemu Narodowego Centrum Nauki w ramach umowy nr. 2015/19/B/HS1/03306.

 

Maciej Witek

Wieczorny spacer do Kazimierza Dolnego @ Puławska 94
Wrz 5@19:30 – 23:00
Wrz
6
czw
2018
Implicytne rozumienie kreatywności – potoczne teorie kreatywności. Badania porównawcze Chiny-Polska – Arkadiusz Gut, Monika Chylińska @ Puławska 94
Wrz 6@09:00 – 10:30
Implicytne rozumienie kreatywności – potoczne teorie kreatywności. Badania porównawcze Chiny-Polska – Arkadiusz Gut, Monika Chylińska @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Celem naszych badań jest zanalizowanie potocznych intuicji (teorii, pojęć) dotyczących kreatywności posiadanych przez tzw. “normalnych” użytkowników języka (ang.laypeople) pochodzących z różnych kultur, a także porównanie ich z teoriami ekspertów w dziedzinie twórczości.

W celu przeprowadzania badań skonstruowaliśmy własną metodę składającą się z czterech zestawów rysunków(po 5 w każdym zestawie) wykonanych na podstawie Rysunkowego Testu Twórczego Myślenia (TCT-DP). Rysunki te zostały wykonane przez różne osoby i zróżnicowane przez ekspertów pod względem ogólnego poziomu twórczości, a także pod względem ocen za wybrane parametry jakościowe (np. ilość nowych elementów na rysunku, elementy niestereotypowe itp.). Zadaniem uczestników naszych badań jest wskazanie w każdym zestawie tych rysunków,  których autorzy – ich zdaniem – są najbardziej oraz najmniej twórczy, a także uzasadnienie swojej oceny (odpowiedź otwarta na pytanie: Z jakiego powodu – Twoim zdaniem – autor tego rysunku jest najbardziej/najmniej twórczy?). Badani mają również za zadanie wypełnienie dodatkowych kwestionariuszy, między innymi:

  1. ‘Creative Mindset Scale’, który bada, jak osoba rozumie źródła kreatywności, tzn. czy kreatywność jest cechą wrodzoną i niezmienialną bądź niewyuczalną (FIXED creative mindset), czy też jest ona cechą nabywaną w ciągu życia,  możliwą do wyuczenia i doskonalenia (GROWTH creative mindset)
  2. ‘Cultural Orientation Scale’, który bada tzw. syndrom kulturowy: tzn. czy osoba badana reprezentuje jeden z następujących typów kulturowych: 1. horyzontalny indywidualizm, 2. wertykalny indywidualizm, 3. horyzontalny kolektywizm, 4. wertykalny kolektywizm. Ogólnie rzecz biorąc, kultury Wschodnie postrzegane są jako kolektywistyczne, natomiast Zachodnie: jako indywidualistyczne.

Dotychczasowe wyniki pokazały nam, że istnieją znaczące różnice między Polakami i Chińczykami co do preferencji rysunków, a także co do sposobów uzasadniania swoich wyborów. Zauważamy, że Polacy wybierają chętnie rysunki o dywergencyjnych cechach, tzn. takie, które przedstawiają różne, rozproszone obiekty, niekoniecznie łączące się ze sobą i niekoniecznie spójne tematycznie. Chińczycy natomiast preferują rysunki spójne, posiadające określony temat, zrozumiałe i odnoszące się do świata rzeczywistego. Dodatkowo, w różny sposób osoby reprezentujące obie grupy badanych wyjaśniają swoje wybory. Polacy wskazują np., że dany rysunek został wykonany przez najbardziej kreatywnego autora, ponieważ ‘autor miał najwięcej pomysłów, które wykorzystał na różne sposoby’. Chińczycy natomiast często uzasadniają swoje wybory tym, że dany auotor ‘dobrze łączy ze sobą obiekty’.

Nowatorskość naszego podejścia polega na analizie  r o z u m i e n i a  istoty twórczości przez tzw. „normalnych” użytkowników języka oraz na porównaniu tych sposobów rozumienia z teoriami posiadanymi przez ekspertów. Studia te mogą przynieść nowe wnioski w porównaniu z dotychczasowymi badaniami skupionymi zwłaszcza na sposobach  p r z e j a w i a n i a  s i ę (ang. performance) u różnych osób zdolności do tworzenia (co oznacza, że do tej pory przede wszystkim diagnozowano zdolności twórcze osób z różnych kultur).

Diagnoza specyficznych składników pojęcia kreatywności (np. akcentowanie nowości, oryginalności, wartości itp.) umożliwi nam wytypowanie tych kulturowych wyznaczników, które miałyby wpływ na motywację do podejmowania działań twórczych wśród osób z różnych krajów bądź środowisk. Pośrednio zyskalibyśmy w tych badaniach odpowiedź na pytanie: Co ze strony kultury obniża lub wzmacnia w jednostce wrodzone podstawowe zdolności twórcze? Identyfikacja tych składników potocznych przekonań umożliwi przeciwdziałanie ich negatywnym skutkom poprzez skonstruowanie nowych bądź ulepszonych narzędzi edukacyjnych do wykorzystania w  „nauczaniu innowacyjności” w różnych krajach. Przykładowo, możemy przypuszczać, że sama zmiana instrukcji wykonania pewnych zadań może mieć wpływ na ich bardziej bądź mniej twórcze wykonanie przez przedstawicieli kultur wschodnich bądź zachodnich, co zresztą potwierdziły już badania innych naukowców.

Rola emocji w twórczym odbiorze sztuki – Piotr Przybysz @ Puławska 94
Wrz 6@10:45 – 12:00
Rola emocji w twórczym odbiorze sztuki – Piotr Przybysz @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

W referacie zaprezentuję model holistycznego, dynamicznego i sytuacyjnego podejścia do emocji estetycznych. W myśl przedstawianej propozycji, podczas kontaktu z dziełem sztuki doświadczamy hybrydowych, złożonych kompleksów emocjonalnych, zmieniających się dynamicznie w czasie, których poszczególne komponenty ujawniają się zależnie od okoliczności sytuacyjnych. Tak rozumiane emocje przybierają różnorodne formy, spośród których wyróżniam grupy emocji: ucieleśnionych, epistemicznych oraz asocjacyjno-kontekstowych.

Pojawienie się takiej kaskady emocjonalnej podczas kontaktu ze sztuką (malarstwo, muzyka, architektura, teatr, film etc.) jest warunkiem koniecznym do aktywnego zaangażowania się odbiorcy w kognitywne procesy rozumienia i interpretacji dzieła sztuki oraz jego estetycznej oceny. Emocje pełnią wówczas funkcję „napędu” w procesie aktywnej eksploracji dzieł sztuki, którego działanie przejawia się poprzez odczucie „zainteresowania”, „przyjemności” czy „zachwytu” w kontakcie np. z malarstwem czy muzyką.

W dyskusji nad proponowanym modelem chciałbym przedyskutować następujące zagadnienia

  • Czym różnią się emocje estetyczne od emocji dnia codziennego (tj. od tzw. emocji podstawowych)?
  • Czy emocje estetyczne pełnią funkcje adaptacyjne?
  • Jaki jest udział pobudzenia cielesnego (fizjologicznego) w przypadku emocji estetycznych?
  • Jakie różnice zachodzą między emocjami odczuwanymi podczas kontaktu z różnymi rodzajami sztuki, np. malarstwem i muzyką?
  • Jaki jest związek odczuwania przyjemności z odczuciem piękna podczas kontaktu ze sztuką?
  • Jaki jest związek emocji z funkcjami umysłu – uwagą, pamięcią, wyobraźnią ­– podczas poznawania dzieła sztuki?
  • Jaka jest rola emocji w procesach twórczych?

 

Literatura

  1. L. F. Barrett (2018), Jak powstają emocje. Sekretne życie mózgu, Warszawa: CeDeWu.
  2. E. Bratiico, B. Bogert, Th. Jacobsen (2013), Toward a Neural Chronometry for the Aesthetic Experience of Music, “Frontiers in Psychology”, nr 4.
  3. N. Frijda (2007), Laws of Emotions, New York: Routledge.
  4. G. Cupchik (2016), The Aesthetics of Emotion. Up the Down Staircase of the Mind-Body, Cambridge: Cambridge University Press.
  5. P. Juslin, J. Sloboda (red.) (2001), Music and Emotion. Theory and Research, Oxford: Oxford University Press.
  6. H. Leder, B. Belke, A. Oeberst, D. Augustin (2004), A Model of Aesthetic Appreciation and Aesthetic Judgements, “British Journal of Psychology” 2004, nr 95.
  7. L. Meyer (1974), Emocja i znaczenie w muzyce, Warszawa: PWM.
  8. P. Przybysz (2013), Emocje muzyczne i ich estetyczne modyfikacje, W: P. Podlipniak, P. Przybysz i inn. (red.), Neuroestetyka muzyki, Poznań. https://www.academia.edu/6159727/Emocje_muzyczne_i_ich_estetyczne_modyfikacje
  9. P. Przybysz (2016), Fenomen emocji estetycznych (wersja popularnonaukowa), “Oblicza neuronauki”, 5. https://www.academia.edu/36190014/Fenomen_emocji_estetycznych_wersja_popularnonaukowa_
  10. P. Przybysz (2017), O naturze emocji towarzyszących odbiorowi sztuki. Dynamiczne i sytuacyjne podejście do emocji estetycznych, “Estetyka i Krytyka”, 46. https://www.academia.edu/35512710/O_naturze_emocji_towarzysz%C4%85cych_odbiorowi_sztuki._Dynamiczne_i_sytuacyjne_podej%C5%9Bcie_do_emocji_estetycznych

 

Piotr Przybysz

Kreatywny… jak Neandertalczyk – Andrzej Zykubek @ Puławska 94
Wrz 6@12:00 – 13:00
Kreatywny... jak Neandertalczyk – Andrzej Zykubek @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Neandertalczycy intrygowali uczonych od czasu, kiedy po raz pierwszy odkryto ich szczątki w 1856 r. Cały czas badacze znajdują kolejne – od Hiszpanii po centralną Azję. Liczą sobie one od 200 tys. do 30 tys. lat. I na tyle szacuje się okres istnienia tego gatunku. Około 600 tys. lat temu uległa rozdzieleniu pula genetyczna naszego wspólnego przodka i w konsekwencji wyewoluowali przodkowie Homo sapiens i neandertalczyków. Człowiek rozumny po raz pierwszy pojawił się w Europie około 44 tys. lat temu i razem z neandertalczykiem egzystowaliśmy na Starym Kontynencie przez kilkanaście tysięcy lat.

A sami neandertalczycy? No cóż, malowali ciała, ozdabiali je piórami, muszelkami i kościanymi naszyjnikami i upiększali jaskinie, w których żyli. Prawdopodobnie to oni wpadli na pomysł jak z roślinnych włókien upleść sznurek. Chowali zmarłych, produkowali narzędzia do obróbki skóry. I wiele wskazuje na to, że potrafili mówić znacznie wcześniej niż ludzie. Mało tego. Okazuje się, że mamy w sobie neandertalskie warianty genów. Ile? Co najmniej 80, ale pewnie więcej.

Dlaczego wobec tego my osiągnęliśmy taki sukces, a oni wyginęli? Co mówi nam genom naszych przodków i genom neandertalczyków?

Zapraszam na antropogenetyczną wyprawę, w czasie której zastanowimy się nad naszą filogenetyczną historią, a przewodnikami będą najnowsze odkrycia archeologów i mapy genetyczne.

 

Andrzej Zykubek

Kreatywność nisz poznawczych, czyli o kreatywności umysłu rozszerzonego – Zbysław Muszyński @ Puławska 94
Wrz 6@15:00 – 16:00
Kreatywność nisz poznawczych, czyli o kreatywności umysłu rozszerzonego – Zbysław Muszyński @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Kreatywność nisz poznawczych, czyli o kreatywności umysłu rozszerzonego

Zadaniem wykładu będzie przygotowanie do myślenia o kreatywności w ramach paradygmatu rozszerzonego umysłu (rozproszonego poznania). Dlatego przedstawię wybrane pojęcia i kategorie z tego obszaru badań i postaram się złożyć je w koncepcyjną całość, której założenia pozwolą ująć inny niż czysto psychologiczny aspekt kreatywności w myśleniu i działaniu człowieka.

Pojęciami, które zostaną przywołane, będą pojęcia: rozszerzonego umysłu, rozproszonego poznania, afordancji, zasady parytetu, a przede wszystkim pojęcie niszy poznawczej i  jej konstrukcji, czyli jakiejś postaci projektowania twórczego. Postaram się, wykorzystując zasadę parytetu, połączyć pojęcie niszy poznawczej z kategorią myślenia projektowego (design thinking), a także z obszarem UX  i pokazać elementy kreatywności w konstruowaniu, projektowaniu układów zdolnych realizować określone zadania poznawcze i sprawcze wykorzystujące afordancyjne własności elementów środowiska i podmiotu.

Koncepcja umysłu rozszerzonego standardowo zakłada możliwość projektowania układów elementów środowiska fizycznego i społecznego (kulturowego) w zintegrowane funkcjonalnie i ontologicznie układy (systemy) poznawcze czy sprawcze realizujące określone zadania. Projektowanie takich układów zintegrowanych systemów wymaga zdolności, które są przedmiotem badań psychologii twórczości jednostek, i sprawdzenia, na ile projektowanie w ramach systemów złożonych nosi cechy procesów twórczych. Dlatego warto prześledzić zależność aktywności twórczej umysłów pojmowanych indywidualistycznie z aktywnością projektową umysłu rozszerzonego i porównanie (przynajmniej jednostronne) obu tych koncepcji umysłów i obu typów poznania.

Od wyobraźni kontrfaktycznej do kreatywności. Warsztat – Monika Chylińska @ Puławska 94
Wrz 6@16:00 – 17:00
Od wyobraźni kontrfaktycznej do kreatywności. Warsztat – Monika Chylińska @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

W swoim wystąpieniu wskażę na możliwe powiązania między wyobraźnią kontrfaktyczną a kreatywnością. W części pierwszej będę argumentować, że zdolność do myślenia lub wyobrażania sobie tego, „co by było gdyby” jest podstawowym warunkiem zaistnienia ludzkiej kreatywności jako zdolności do wybiegania poza rzeczy (idee) zastane i do generowania rzeczy (idei) nowych. Pokażę, że wyobraźnia kontrfaktyczna manifestuje się po raz pierwszy w naszym rozwoju już około 18. miesiąca życia, kiedy to dzieci zaczynają udawać w zabawie (np. to, że banan jest telefonem; Leslie, 1994). W drugiej części prezentacji zapoznam uczestników z wybranymi metodami treningu twórczości, które bazują na wyobraźni kontrfaktycznej i rozwijają zdolność do myślenia „co by było gdyby”. W tej części — dodatkowo — przybliżę też takie przypadki myślenia kontrfaktycznego, które mogą blokować lub ograniczać naszą kreatywność (jak na przykład wyobrażanie sobie porażki lub myślenie stale o tych samych alternatywnych stanach rzeczy). Na zakończenie spróbuję przedstawić miejsce wyobraźni kontrfaktycznej na całościowej ‘mapie umysłu twórczego”: zestawię ją z innymi podstawowymi metodami twórczego myślenia i podsumuję wcześniejsze ustalenia.

 

Monika Chylińska

W świecie alternatywnej komunikacji. Warsztat – Marcin Matys @ Puławska 94
Wrz 6@17:15 – 18:45
W świecie alternatywnej komunikacji. Warsztat – Marcin Matys @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Czy widzieć, to tak jakby przewidywać przyszłość? A który z owoców jest głośniejszy: jabłko czy pomarańcza? Czy okno może być większe od góry?

Warsztat “W świecie alternatywnej komunikacji” pozwoli Wam doświadczyć jak codzienne potrzeby i zadania wpływają na postrzeganie otaczającego nas świata przez osoby z dysfunkcją wzroku. Bądźmy w dotyku i słuchajmy, wszak muzyka, aczkolwiek w nietypowej formie, będzie nam również towarzyszyć.

 

Marcin Matys

Uroczysta kolacja @ Puławska 94
Wrz 6@20:00 – 22:00
Wrz
7
pt
2018
Twórczość w nauce i w życiu codziennym – Adrianna Smurzyńska @ Puławska 94
Wrz 7@09:00 – 10:30
Twórczość w nauce i w życiu codziennym – Adrianna Smurzyńska @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska
Wokół twórczości funkcjonuje wiele mitów. Że tylko nieliczni są twórczy, że jest to coś wyjątkowego, albo odwrotnie – niepotrzebnego. W trakcie warsztatu zaprezentowane zostanie egalitarne podejście do twórczości oparte na badaniach psychologicznych – twórczość zostanie przedstawiona jako zdolność, którą każdy może rozwijać. Forma warsztatu pozwoli na przedstawienie wybranych koncepcji (model 4P i 4C, teoria Guilforda, teoria Nęcki, opis celów twórczych Piotrowskiego) w formie ćwiczeń, do których zaproszeni zostaną uczestnicy.Warsztat podzielony zostanie na dwie części – w pierwszej, uczestnicy będą mieć szansę poznać techniki twórczego myślenia pomocne w sytuacjach życia codziennego i wspomagające czas odpoczynku. W drugiej – wskazane zostaną propozycje wykorzystania ćwiczeń twórczych w trakcie pracy naukowej.
Uczestnicy będą mieć również szansę wprowadzić własne tematy i propozycje ćwiczeń.

https://lsk.kul.pl/employees/adrianna-smurzynska/

Pamięć niepamięci – przekład symboli na ludzkie cierpienie. Wczesnonowożytny proces odczłowieczenia “czarownicy” – Bożena Ronowska @ Puławska 94
Wrz 7@10:45 – 11:15
Pamięć niepamięci - przekład symboli na ludzkie cierpienie. Wczesnonowożytny proces odczłowieczenia "czarownicy" – Bożena Ronowska @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Celem referatu jest omówienie podstawowych zagadnień, związanych z oskarżeniem i torturowaniem ludzi podejrzanych o czary na przestrzeni XV – XVIII w.
Wydobywanie przyznania się do winy za pośrednictwem tortur w odniesieniu do czarownic miało wymiar symboliczny.  Towarzyszyło mu bowiem wiele interesujących wierzeń i praktyk. Bez wątpienia proces ten był wyrazem bestialstwa i pogardy  jednego człowieka wobec drugiego.  Dokonujący się za jego pośrednictwem akt odrzucenia godności i odhumanizowania istoty ludzkiej przez wieki stanowił ciężkie naruszenie odrębności mentalnej oraz fizycznej podsądnego.  Tym trudniejsza jest praca badacza, skupionego na analizie zapisu scen tortur opisywanych w autentycznych aktach sądowych z tego okresu, uderza w nich proces „odczłowieczenia” czarownicy.
W jaki sposób dokonać przekładu znaków pisanych na ludzkie cierpienie?  W jakim stopniu tortury  mogły wpływać na  wyartykułowanie konkretnych słów przez podejrzanych?
Podczas analizy dostępnych materiałów źródłowych zostaną zbadane zeznania wybranych osób oskarżonych o czary, zawarte w aktach ich sprawy. W wyniku dociekań zostanie omówiony system wierzeń związanych z tematem oraz ich odzwierciedlenie w słowach wypowiadanych przez oskarżonych o czary na torturach.

  • Bibliografia
  • Archiwum Państwowe w Bydgoszczy, Akta miasta Fordon  sygn.  190/5.
  • Archiwum Państwowe w Bydgoszczy, Akta miasta Łobżenicy, sygn. 11.
  • Archiwum Państwowe w Bydgoszczy, Akta Miasta Nowego, sygn. 196/131.
  • Archiwum Państwowe w Poznaniu, Główny Urząd Bezpieczeństwa Rzeszy Sztafet Ochronnych
  • Wydział Archiwalny – komórka do spraw badań procesów o czary (dalej cyt. KPoC), sygn. : 53/975/0.
  • J. Jeffries Martin, Tortured testimonies [w:]  “Acta Histriae” nr 19,  2011.
  • R. Tokarczyk, Tortury i egzekucje w etyce kata [w:] „Analiza i Egzystencja” 22, ISSN 1734-9923, 2013.

Bożena Ronowska

Baśń jako kategoria eksperymentu myślowego – Beata Fijołek-Soska @ Puławska 94
Wrz 7@11:15 – 11:45
Baśń jako kategoria eksperymentu myślowego - Beata Fijołek-Soska @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska
Według Bruno Bettelheima baśnie, pisane językiem przystępnym dla małych dzieci oraz jasno przedstawiające problemy egzystencjalne z jakimi może mierzyć się człowiek, są postrzegane w kategoriach opowieści inicjacyjnych. Celem baśni według Mariny Warner jest oswojenie codziennych dylematów i kryzysów oraz objaśnienie skomplikowanych relacji międzyludzkich i powszechnych prawideł kierujących światem. Tak rozumiana definicja baśni idealnie wpisuje się w jedną z prób zdefiniowania eksperymentów myślowych. Mateusz Tondera wskazuje, iż eksperymenty te „okazują się najbardziej skuteczne tam, gdzie konieczne jest przeorganizowanie wiedzy (a nierzadko intuicji) w sposób, który ujawni niedostrzegane wcześniej powiązania i zależności, a więc szczególnie przy problemach o charakterze złożonym, interdyscyplinarnym”. Uważam, że baśnie na dziecięcym poziomie postrzegania rzeczywistości można analizować jako eksperymenty myślowe, przedstawiające wyimaginowane scenariusze oswajające pewne sytuacje; na przykład umiejscawiając wydarzenia „dawno, dawno temu”. Za pomocą tego zabiegu, wiedza i intuicja małoletniego słuchacza o świecie zostaje zreorganizowana przez baśnie przedstawione w formie magicznych opowieści kończących się pełnym nadziei i optymizmu zdaniem: „i żyli długo i szczęśliwie”. Baśnie jako historie zawierające skumulowaną mądrość przeszłości (składającą się przede wszystkim z aktów wyobraźni wyrażanych „w symbolicznym esperanto tworzących ciągi zawierające pewne rodzaje charakterów/postaci oraz powracających motywów wynikających z kombinacji i rekombinacji znanych fabuł i charakterów”) stają się interesującym polem badawczym, które chciałabym przedstawić. 

Beata Fijołek-Soska

Sokrates. Filozof kreatywny – Damian Grzegórski @ Puławska 94
Wrz 7@11:45 – 12:15
Sokrates. Filozof kreatywny – Damian Grzegórski @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

W moim wystąpieniu chciałbym przeanalizować nauczanie Sokratesa z punktu widzenia dzisiejszego człowieka.

  • Jak przełożyć nauczanie Ateńczyka na dzisiejsze czasy?
  • Czy jest to możliwe?
  • Jak Sokrates doszedł do swoich wniosków, na czym polegała jego kreatywność i czy zawdzięcza to jedynie swojemu rozumowi?
  • Jaki jest praktyczny wymiar nauk filozofa i czego możemy się od niego nauczyć?

Na te pytania postaram się Państwu odpowiedzieć.

Damian Grzegórski

Co tancerz miał na myśli, czyli tworzenie ruchu jako proces kreatywnego myślenia – Paulina Zarębska @ Puławska 94
Wrz 7@12:15 – 12:45
Co tancerz miał na myśli, czyli tworzenie ruchu jako proces kreatywnego myślenia - Paulina Zarębska @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska
Kluczowym zagadnieniem referatu jest proces kreatywnego myślenia podczas tworzenia tańca w perspektywie badań kognitywistycznych. Celem rozważań jest wykazanie głównych koncepcji, które stanowią bazę badań nad ludzkim poznaniem, oraz ich odniesienie do procesu tworzenia tańca. Poruszane teorie wzbogacone są o osobiste doświadczenia zdobyte przeze mnie podczas wieloletniej pracy jako tancerz oraz choreograf.Opierając się na koncepcjach neuronauki, psychologii poznawczej oraz fenomenologii zostaną omówione różne aspekty tworzenia tańca. Począwszy od zagadnienia wyobraźni motorycznej omówiony zostanie proces kreowania ruchu od strony mechanizmów poznawczych. W kontekście procesów wyobrażeniowych omówione zostanie zagadnienie myślenia za pomocą obrazów w pracy tancerza.Szczegółowej analizie poddane zostanie zjawisko improwizacji tanecznej, które Lynne Bloom i Tarin Champlin nazywają „twórczym ruchem chwili“.  Ukazane zostaną także badania uznanych badaczy tańca na świecie, takich jak Dafne Muntanyola-Saura czy David Kirsh, dotyczące wpływu interakcji w grupie między tancerzami na kształtowanie kreatywności ruchu oraz zjawisko poznania współdzielonego (shared cognition).Referat ma na celu ukazanie zagadnień z obszaru kognitywistyki związanych z procesem kreatywnego myślenia w pracy tancerza oraz pokazanie, że badania nad ludzkim poznaniem dostarczają wiele informacji, które wykorzystywane mogą być przez choreografów oraz tancerzy do udoskonalenia technik tworzenia tańca.

https://lsk.kul.pl/employees/paulina-zarebska/

Kazimierskie wąwozy. Wspólny spacer @ Puławska 94
Wrz 7@13:30 – 16:00
Neuronauka kreatywności. Jak bycie kreatywnym modyfikuje nasz układ neuronalny? – Agnieszka Czubak @ Puławska 94
Wrz 7@16:00 – 16:30
Neuronauka kreatywności. Jak bycie kreatywnym modyfikuje nasz układ neuronalny? – Agnieszka Czubak @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Podczas wystąpienia będą poruszone tematy takie jak: czym jest kreatywność, czy nasze kreatywne myślenie ma swoje odzwierciedlenie w aktywności konkretnych struktur mózgu, jak można pobudzić kreatywność, jakie są zalety bycia kreatywnym…

Prezentacja ma na celu przede wszystkim uświadomienie tego, że bycie kreatywnym wpływa na wiele aspektów naszego życia oraz sprzyja poprawieniu funkcji poznawczych. Ludzki mózg jest skarbnicą niezliczonych tajemnic, które naukowcy stopniowo starają się odkrywać.

Agnieszka Czubak

Uczący się drugi mózg. Komórki glejowe w procesach poznawczych i uczenia się – Marta Glinka @ Puławska 94
Wrz 7@16:30 – 17:00
Uczący się drugi mózg. Komórki glejowe w procesach poznawczych i uczenia się – Marta Glinka @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Przez wiele lat koncepcja, w której komórki glejowe, jak np. astrocyty, biorą udział w przetwarzaniu informacji czy procesie uczenia się była przysłania neurocentralnymi poglądami, w których wspomniane komórki pełniły głównie rolę pomocniczą dla komórek nerwowych.
Obecnie jednak ich rola skupia uwagę większej ilości badaczy. Komórki glejowe obecne w centralnym układzie nerwowym wykazują własności, które mogą wpływać na uczenie się i poznanie. Są one w stanie monitorować aktywności neuronów i wpływać na ich działanie. Astrocyty regulują transmisję nerwową, łączą też ze sobą wiele neuronów i synaps w funkcjonalne grupy. Zdolne do mielinizacji oligodendrocyty wzmacniają przepływ impulsów nerwowych, wpływając na ich oscylację. Wzrost liczby tych komórek zaś powiązany jest ze zmianami środowiskowymi (ubogacaniem środowiska). Mielinizacja związana jest również z plastycznością synaps, a przy tym z uczeniem się. Mikroglej zdolny jest do procesu zwanego przycinaniem synaps, co również może wpływać na uczenie się i pamięć. Te i inne funkcje mogą szerzej obrazować procesy zachodzące w mózgu w wyniku uczenia się, dodając nowe informacje do wiedzy uzyskanej na podstawie obserwacji działania neuronów.
Uwzględnienie komórek glejowych w analizie procesów poznawczych może pomóc zrozumieć wiele biologicznych problemów podstaw mechanizmów za nimi stojących jak i poszerzyć ogólne rozumienie funkcjonowania mózgu przez uwzględnienie tych pozornie niepozornych komórek.

Marta Glinka

Świadome kontrolowanie zachowań za pomocą implementacji intencji – Dagmara Wąchocka @ Puławska 94
Wrz 7@17:00 – 17:30
Świadome kontrolowanie zachowań za pomocą implementacji intencji – Dagmara Wąchocka @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

 

Implementacja intencji (II) jest zdaniem o konstrukcji „Jeśli X, to Y”, gdzie X oznacza bodziec, a Y reakcję na bodziec X. Angażując małą ilość regionów w mózgu II łatwo przenosi  świadomą intencję do nieświadomości i daje jej pełną kontrolę nad monitorowaniem otoczenia w poszukiwaniu interesującego cię bodźca.
Implementacja intencji znajduje zastosowanie w zwiększaniu koncentracji, zmniejszaniu wyczerpania psychicznego, kształtowaniu nawyków i innych zachowań.
Celem mojego wystąpienia jest omówienie badań z zakresu działania implementacji intencji.

 

Psychopatia, jako alternatywna strategia ewolucji – Mariola Kowalczyk @ Puławska 94
Wrz 7@17:45 – 18:15
Psychopatia, jako alternatywna strategia ewolucji – Mariola Kowalczyk @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

W ostatnim czasie najbardziej popularną i zarazem przekonującą hipotezą, która próbuje rozwikłać zagadkę genezy psychopatii, jest hipoteza ewolucjonistyczna. Rozpatrując zagadnienie psychopatii, z perspektywy nauk ewolucyjnych nie można jednoznacznie zamknąć jej w kategorię choroby psychicznej, czy tak zwanego zła wcielonego. Psychopatia z takiej perspektywy, może być uznawana za bardzo stabilną i kompleksową strategię ewolucyjną, która jest odmienna od ogólnie społecznie przyjmowanej strategii moralności. Psychopaci bardzo skrupulatnie i konsekwentnie potrafią wcielać w życie swoją strategię przetrwania, która opiera się na kłamstwie, manipulacji oraz na wykorzystywaniu dobroci i naiwności innych ludzi. Odwołując się do tej strategii, w świetle ewolucji, psychopaci podejmują tego typu działania, aby osiągnąć sukces ewolucyjny, czyli pozyskanie jak najwięcej zasobów oraz możliwości reprodukcyjnych, a mianowicie przekazania swoich genów. W teorii ewolucji bardzo popularne jest pytanie o to, skąd biorą się u ludzi skłonności do zachowań dobrych i skłonności do zachowań złych. Potwierdzenie hipotezy, że psychopatia jest alternatywną strategią ewolucyjną, będzie oznaczało nie tylko to, że psychopatia jest wielowymiarowym systemem składającym się z cech emocjonalnych, behawioralnych i poznawczych, które to mają podstawy w biologii. Cechy te, co ważniejsze mają także odzwierciedlenie w skomplikowanej budowie i funkcjonowaniu mózgu. W neuronauce odkryto już bowiem wiele obszarów mózgu, odpowiedzialnych za zachowania dyssocjalne.

Bibiografia:
1. Małecki, M. i Zyzik, R. (2014). Poczytalność i wina psychopaty w świetle ewolucyjnych koncepcji genezy psychopatii. Ruch prawniczy, ekonomiczny i socjologiczny,  161
2. Mayr, E. (2002). To jest biologia. Nauka o świecie ożywionym. Warszawa: Pruszyński i S-ka.174.
3. Baron-Cohen, S. (2015). Teoria zła. O empatii i genezie okrucieństwa. Sopot: Smak słowa.

 

 

Mariola Kowalczyk

Rola preferencji muzycznych w rytualizacji zachowań. Zarys projektu – Damian Adamowicz @ Puławska 94
Wrz 7@18:15 – 18:45
Rola preferencji muzycznych w rytualizacji zachowań. Zarys projektu - Damian Adamowicz @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska
Rytuały były dotychczas badane z różnych perspektyw. Stanowiły obiekt zainteresowań antropologów, socjologów oraz badaczy skupionych w obszarze kognitywistyki religii. Według Malinowskiego, zachowania rytualnie wyłaniają się, gdy pewne warunki w danych sytuacjach są niepewne. Zachowania te stają się przez sposobem na zmniejszenie niepokoju. Konrad Talmont- Kamiński w swoim projekcie badawczym pt. „Nieprzezroczystość, rytualność, niepokój: poznawcze podstawy rytuału”, realizowanym na Uniwersytecie w Białymstoku, stawia hipotezę, że dzięki zwiększaniu poziomu niepokoju i obniżaniu szans na wykonanie zadania będzie można sprowokować zachowania rytualne.Muzyka stanowi często ważny element rytuałów, jednak jej rola wciąż nie została zbadana. Badania dotyczące neurokognitywnych podstaw preferencji muzycznych pokazują, że gust muzyczny jest związany z tzw. stylami poznawczymi, a utwory preferowane przez badanych wywołują w nich zmiany fizjologiczne. Badacze stworzyli również model, który pozwala na klasyfikację utworów muzycznych według ich specyficznych cech. Pozwala to wysnuć hipotezę, że odpowiedni dobór stymulantu muzycznego ze względu na jego strukturę może pełnić funkcj ę torującą w rytualizacji zachowań.Celem pracy jest przedstawienie zarysu projektu badawczego, który ma ustalić: 1) jaką rolę odgrywa muzyka w rytualizacji zachowań, 2) jakie cechy musi posiadać utwór muzyczny, by mógł zostać wykorzystany w zachowaniach rytualnych oraz 3) jaki wpływ na rytualizację zachowań mają preferencje muzyczne.

 

Bibliografia:

  • Blood A., Zatorre R. J., (2001). Intensely pleasurable responses to music correlate with activity in brain regions implicated in reward and emotion. Proc Natl Acad Science U S A 98: 11818-11823. doi:10.1073/pnas.191355898.
  • Boyer, P., & Lienard, P. (2006). Precaution systems and ritualized behavior. Behavioral and brain sciences, 29(6), 635-641.
  • Cohen E., Mundry R., Kirschner S. (2013). Religion, synchrony, andcooperation, Religion, Brain & Behavior, DOI: 10.1080/2153599X.2012.741075
  • Greenberg D. M., Baron-Cohen S., Stillwell D. J., Kosinski M., Rentfrow P. J., (2015). Musical Preferences are Linked to Cognitive Styles. PLoS ONE 10(7): e0131151. doi:10.1371/ journal.pone.0131151
  • Malinowski, B. (1925). Magic, science and religion.
  • Rentfrow P. J., Goldberg L. R., Levitin D. J., (2011). The Structure of Musical Preferences: A Five-Factor Model. JPers Soc Psychol. 2011 June; 100(6): 1139-1157. doi:10.1037/a0022406.
  • Salimpoor V. N., Benovoy M., Longo G., Cooperstock J. R., Zatorre R. J., (2009). The Rewarding Aspects of Music Listening Are Related to Degree of Emotional Arousal. PLoS ONE 4(10): e7487. doi:10.1371/journal.pone.0007487.
  • Skinner, B. F. (1948) Superstition in the pigeon. Journal of Experimental Psychology, 38, 168-172.

Damian Adamowicz

Kreatywność w ujęciu kodowania predykcyjnego – Olgierd Borowiecki @ Puławska 94
Wrz 7@18:45 – 19:15
Kreatywność w ujęciu kodowania predykcyjnego – Olgierd Borowiecki @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Według ogólnej definicji kreatywność odnosi się do produktu – czegoś użytecznego, nowego i zaskakującego (Simonton, 2012). Jednak określenie czym jest kreatywność wykracza poza dotychczas rozwinięte ramy teoretyczne (Dietrich i Kanso, 2010). Próby jej opisania odnoszą się do myślenia dywergentnego, sieci spoczynkowej, rozproszonej uwagi itp. (ibid.). Dietrich i Haider (2017) proponują operacjonalizację kreatywności w oparciu o nowatorskie połączenie dziesięciu terminów obecnych w kognitywistyce, m.in. dużych sieci mózgowych, jawnego i utajonego systemu pamięciowego (Poldrack i Packard, 2003) oraz kodowania predykcyjnego (Bubic i in., 2010). Powyższe elementy zostaną szczegółowo omówione w tej pracy, ze zwróceniem uwagi na ich mózgowe korelaty. Podstawowym sposobem funkcjonowania mózgu jest dążenie do redukcji niepewności poprzez konstruowanie założeń dotyczących rzeczywistości. W tym kontekście kreatywność naturalnie znajduje swoje miejsce poza obszarem znanych przewidywań. Patrzenie na świat z nowej perspektywy wiąże się z przesunięciem balansu z trybu działania nastawionego na cel (ang. The Deliberate Mode) na tryb spontaniczny (ang. The Spontaneous Mode) (Dietrich, 2004). Tranzyt ten odbywa się podczas fazy inkubacji bądź w zmienionych stanach świadomości (Dietrich i Haider, 2017). Intuicję odnośnie neurobiologicznego podłoża tego mechanizmu ujawniają badania nad rolą faz snu w konsolidacji wspomnień oraz w ich kreatywnym łączeniu (Lewis i in., 2018).
Przewidywania czynione przez system poznawczy znajdują się w przestrzeni prawdopodobieństwa, która z kolei bazuje na założeniach dotyczących rzeczywistości (Bergstrom i Lotto, 2015; Moutsiana i in., 2013). Akt postrzegany jako kreatywny to z punktu widzenia jego wykonawcy zwykłe postrzeżenie możliwości, która przy zaadaptowanych założeniach jest intuicyjna i naturalna. Kluczowym aspektem jest więc proces przyjmowania założeń w oparciu o które system poznawczy czyni przewidywania i to właśnie nad niniejszym procesem zastanowię się w tej pracy.

Bibliografia:
Bergstrom, I., & Lotto, R. B. (2015). Code Bending: A new creative coding practice. Leonardo, 48(1), 25-31.
Bubic, A., Von Cramon, D. Y., & Schubotz, R. I. (2010). Prediction, cognition and the brain. Frontiers in human neuroscience, 4, 25.
Dietrich, A. (2004). The cognitive neuroscience of creativity. Psychonomic bulletin & review, 11(6), 1011-1026.
Dietrich, A., & Haider, H. (2017). A neurocognitive framework for human creative thought. Frontiers in psychology, 7, 2078.
Dietrich, A., & Kanso, R. (2010). A review of EEG, ERP, and neuroimaging studies of creativity and insight. Psychological bulletin, 136(5), 822.
Lewis, P. A., Knoblich, G., & Poe, G. (2018). How Memory Replay in Sleep Boosts Creative Problem-Solving. Trends in cognitive sciences, 22(6), 491-503.
Moutsiana, C., Garrett, N., Clarke, R. C., Lotto, R. B., Blakemore, S. J., & Sharot, T. (2013). Human development of the ability to learn from bad news. Proceedings of the National Academy of Sciences, 110(41), 16396-16401.
Poldrack, R. A., & Packard, M. G. (2003). Competition among multiple memory systems: converging evidence from animal and human brain studies. Neuropsychologia, 41(3), 245-251.
Simonton, D. K. (2012). Taking the US Patent Office criteria seriously: A quantitative three-criterion creativity definition and its implications. Creativity research journal, 24(2-3), 97-106.

 

Olgierd Borowiecki

Wieczorny spacer na Kazimierski Rynek @ Puławska 94
Wrz 7@19:30 – 23:00
Wrz
8
sob
2018
Problem “kreatywności” w systemach sztuczno-inteligentnych – Artur Grabowski @ Puławska 94
Wrz 8@09:00 – 09:30
Problem “kreatywności” w systemach sztuczno-inteligentnych – Artur Grabowski @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska
Obecnie żyjemy w czasach w których następuje prężny rozwój dziedziny jaką jest robotyka. Obecnie wielu nowoczesnych fabrykach pracę, która kiedyś wykonywali ludzie wykonują stworzone do tego celu roboty. Obecnie tworzone są mechanizmy, które w przyszłości zastąpią ludzi w czynnościach w których obecnie ludzie są niezbędni. W niektórych zawodach zdolność myślenia kreatywnego oraz twórczego jest niezaprzeczalnie konieczna. W ramach wystąpienia postaram się przeanalizować stan badań dotyczących implementacji „zdolności kreatywnych” do systemów opartych na sztucznej inteligencji w oparciu o przykłady „twórczości” algorytmów AI. A może „myślenie kreatywne” obecnie nie jest do osiągnięcia dla systemów sztuczno-inteligentnych?
https://lsk.kul.pl/employees/artur-grabowski/
Kreatywność w języku Twittera – Anastazja Szuła @ Puławska 94
Wrz 8@09:30 – 10:00
Kreatywność w języku Twittera – Anastazja Szuła @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Ograniczenie do 280 znaków na tweet, stale odświeżająca się strona główna oraz możliwość spersonalizowania pojawiających się na niej informacji silnie wpływają na powstawanie specyficznego slangu, pozwalającego przekazać komunikat, który będzie w sobie zawierał wszystko, co chce ująć nadawca, a zarazem nie zostanie przeoczony. Ponadto, charakterystyczna emocjonalność w postach użytkowników wywołuje powstanie charakterystycznych dla internetowych znajomości grup, których członkowie rozumieją siebie nawzajem mówiąc językiem, który zaczyna pojawiać się nie tylko na innych platformach, ale również w codziennym użyciu poza Internetem. Chciałabym przeanalizować ten język głównie w oparciu o językoznawstwo kognitywne, przy wsparciu elementów semiotyki, komunikologii i psychologii.

 

Anastazja Szuła

Rozmowa o myśleniu – narzędzie, użycie i analiza statystyczna przeprowadzonych badań – Jakub Janczura @ Puławska 94
Wrz 8@10:00 – 10:30
Rozmowa o myśleniu – narzędzie, użycie i analiza statystyczna przeprowadzonych badań – Jakub Janczura @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

W swoim wystąpieniu przedstawię narzędzie do badania deklaratywnej wiedzy o myśleniu dzieci w wieku przedszkolnym pod tytułem „Rozmowa o myśleniu”. Narzędzie zostało opracowane na podstawie teorii Piagetowskich. Omówię również komponenty zawarte w narzędziu takie jak: definicja myślenia, znakowość myślenia, definicja myślenia przez analogię, wiedza o myśleniu. Przedstawię użycie Rozmowy o myśleniu w badaniach oraz skupię się na przeprowadzonej analizie statystycznych. Omówię wyniki analizy głównie różnice wiekowe oraz powiązania korelacyjne z testem „Obrazkowy Test Słownikowy – Rozumienie”. OTSR jest testem sprawdzającym rozumienie pojedynczych słów (rzeczowników, czasowników i przymiotników). Pozwala na ocenę zasobu słownictwa dziecka w odniesieniu do populacji dzieci polskojęzycznych o typowym rozwoju.

Bibliografia:
Białecka-Pikul, M. (2002). Co dzieci wiedzą o umyśle i myśleniu. Wydawnictwo UJ, Kraków.
Białecka-Pikul, M. (2012). Narodziny i rozwój refleksji nad myśleniem. Wydawnictwo UJ, Kraków.
Piaget, J. (2011). Mowa i myślenie dziecka. Wydawnictwo Naukowe PWN
Piaget, J. (1977). Psychologia i epistemologia. Wydawnictwo Naukowe PWN
Piaget, J. (2006). Jak sobie dziecko wyobraża świat. Wydawnictwo Naukowe PWN
Piaget.J, Inhelder.B (1993). Psychologia dziecka. Wydawnictwo Siedmioróg.

 

Jakub Janczura

Granice interpretacji – Albert Łukasik @ Puławska 94
Wrz 8@10:30 – 11:00
Granice interpretacji - Albert Łukasik @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

W swojej prezentacji chciałbym poruszyć problem interpretacji, tworzenia znaczenia, stylów poznawczych i ich miejsca na podłożu neurobiologicznym i psychologicznym. Poprzez odwołanie do literatury z dziedziny kognitywistyki, takich jak “Granice interpretacji” Bartosza Brożka, a także “Latające świnie. Jak umysł tworzy znaczenie” Benjamina Bergena, postaram się zanalizować interpretację języka i symboli na poziomie neuronalnym i mentalnym (odwołując się do badań nad mózgiem i umysłem). Celem wystąpienia jest pokazanie, jak poprzez łączenie różnych dziedzin naukowych (co stanowi cel kognitywistyki jako nauki interdyscyplinarnej) jesteśmy w stanie coraz lepiej wyjaśniać procesy myślowe, z którymi chociaż spotykamy się na porządku dziennym, to mimo to mamy problem z rozumieniem, definiowaniem i opisem ich przebiegu. Przedstawione zostaną takie procesy, jak interpretacja, reprezentacja umysłowa, werbalizowanie i wizualizowanie.

 

Albert Łukasik

Wykorzystanie ontologii praw naukowych do generowania problemów badawczych – Bartłomiej Kokoszka @ Puławska 94
Wrz 8@11:15 – 11:45
Wykorzystanie ontologii praw naukowych do generowania problemów badawczych – Bartłomiej Kokoszka @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Z każdym dniem rośnie liczba publikowanych artykułów naukowych, zatem pojawia się  potrzeba odpowiedniego ich uporządkowania i reprezentacji. Jednym ze sposobów reprezentacji wiedzy są ontologie. Niniejsza prezentacja dotyczy wykorzystania ontologii praw naukowych do generowania nowych problemów badawczych. Przedstawiona zostanie  definicja ontologii i co zawiera. W kolejnej części opisana będzie ontologia praw naukowych, po czym zaprezentowane będą metody generowania problemów.

Bartłomiej Kokoszka

Kreatywność u dzieci ze spektrum autyzmu – Maria Kierepka @ Puławska 94
Wrz 8@11:45 – 12:15
Kreatywność u dzieci ze spektrum autyzmu – Maria Kierepka @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Celem wystąpienia  jest prezentacja wyników badań dotyczących kreatywności u dzieci ze spektrum autyzmu. Kolejno analizujęuwarunkowania biologiczne i charakterystykę poszczególnych zaburzeń spektrum. Omówię  koncepcję twórczego myślenia oraz przedstawię fazy rozwoju twórczego myślenia i rysunku u dzieci, oraz prowadzone badania i zanalizuję uzyskane wyniki. Za narzędzie badawcze posłużył Rysunkowy Test Twórczego Myślenia TCT-DP K. K. Urbana i H. G. Jellena. W badaniu wzięły udział cztery grupy dzieci: uczniowie z autyzmem wczesnodziecięcym, zespołem Aspergera, wysoko funkcjonującym autyzmem oraz prawidłowo rozwijający się, z trzech lubelskich szkół podstawowych. W prowadzonych badaniach dotyczących kreatywności u dzieci w wieku wczesnoszkolnym próbowałam wykazać powiązania i zależności między twórczym myśleniem, a różnymi zaburzeniami spektrum. W prowadzonych badaniach próbowałam uchwycić różnice kreatywności między poszczególnymi grupami. Zaobserwować różnice kategorialne w zależności od rodzaju zaburzeń spektrum autyzmu jakie dzieci przejawiają. Twórcze myślenie u dzieci jest różne i jest powiązane z deficytem funkcji poznawczych, jak również wykonawczych. Wcześniejsze badania wskazują na znaczenie wyobraźni w normalnej kreatywności i roli deficytów wyobraźni w zubożałej kreatywności widocznej w autyzmie i zespole Aspergera. Wskazują na połączenia między kreatywnością i teorią umysłu, poprzez wyobraźnię. Badania nie pokazały wyraźnych różnic w kreatywności w zależności od zaburzeń ze spektrum autyzmu. Taki wynik nie jest zaskoczeniem, gdyż w tak małej próbie badawczej, każde dziecko ze spektrum autyzmu należy traktować indywidualnie. Pokazały natomiast wyraźną różnice w rozwoju twórczego myślenia wewnątrz grup i między grupą dzieci prawidłowo rozwijających się a dziećmi z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Widoczna jest duża różnorodność punktów uzyskanych w teście, zwłaszcza przez dzieci z autyzmem wczesnodziecięcym i prawidłowo rozwijające się. Rozkład kategorialny uzyskanych w badaniu ocen, jak również surowe wyniki, wskazują na indywidualne predyspozycje twórcze dzieci.

Maria Kierepka

Rola metafory w badaniach nad dziecięcą teorią umysłu – Monika Pietrzak @ Puławska 94
Wrz 8@12:15 – 12:45
Rola metafory w badaniach nad dziecięcą teorią umysłu – Monika Pietrzak @ Puławska 94 | Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Metafora jest konstrukcją, w której wyrazy użyte w określonym kontekście niezgodnie z ich słownikowym znaczeniem kodowym uzyskują nowe znaczenie. System ludzkich pojęć określono jako metaforyczny, a język jest źródłem wiedzy o tym systemie. Według Lakoffa i Johnsona myślenie, działanie oraz komunikacja opierają się na tym samym mechanizmie pojęciowym, a umiejętność dostrzegania i rozumienia metafor przez człowieka uzależniona jest od jego wiedzy językowej i sprawności komunikacyjnej. Konwersacja wymaga, by obaj partnerzy włożyli wysiłek w rozmowę, a żeby zrozumieć metaforę należy odczytać stan mentalny drugiej osoby. Sugeruje to, że warunkiem niezbędnym do rozumienia metafory jest posiadanie teorii umysłu (ToM). ToM to wiedza o stanach mentalnych człowieka oraz przypisywanie stanów umysłowych sobie lub innym. Tematyką związaną z ToM oraz metaforą zajmują się między innymi filozofowie, logicy oraz psychologowie. Interesuje ich problematyka znaczenia i jego przenoszenia, a także ogólna problematyka związana z umysłem. Jednym z kluczowych pytań jest pytanie o to jaki moment w życiu człowieka jest przełomowym jeśli chodzi o rozumienie metafory na tle umiejętności czytania umysłów.  Przeprowadzając badania rozwojowe należy uwzględnić indywidualne różnice w rozwoju sprawności związanej z rozumieniem metafor, zależnej od wieku dziecka. Teoretyczna podstawa do badań dotyczących umiejętności rozumienia metafor przez dzieci to teoria Roberta S. Sieglera z 1996 roku, w której autor zakłada po pierwsze, że dziecko o każdym zjawisku jakiego doświadcza może pomyśleć na wiele sposobów, zależnie od momentu rozwoju w jakim się wówczas znajduje, po drugie, te różne sposoby myślenia ścierają się ze sobą i konkurują oraz po trzecie, że rozwój poznawczy wiąże się nierozłącznie oprócz wprowadzania coraz bardziej zaawansowanych sposobów rozumowania, ze stopniowo zmieniającą się częstotliwością używania określonych strategii myślenia.

Wykorzystanie ontologii praw naukowych do generowania problemów badawczych.

Monika Pietrzak

Wrz
4
śr
2019
Why do we need a cognitive approach to study the oldest texts of humanity? Metaphor in the Rig Veda – Joanna Jurewicz
Wrz 4@15:00 – 16:15
Why do we need a cognitive approach to study the oldest texts of humanity? Metaphor in the Rig Veda - Joanna Jurewicz @ Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Po co nam ujęcie kognitywne w badaniach najstarszych teksów ludzkości? Metafora w Rygwedzie
Why do we need a cognitive approach to study the oldest texts of humanity? Metaphor in the Rig Veda

Joanna Jurewicz

Body and Mind: Comparative research on mentalistic conceptualizations in Poland and China – Arkadiusz Gut
Wrz 4@16:30 – 17:45

prof. Arkadiusz Gut (KUL), prof. Andrew Lambert (City University of New York), prof. Oleg Gorbaniuk (KUL)

Arkadiusz Gut

Wrz
5
czw
2019
Mind, Cognition and Consciousness in early Buddhism and Chan – A Cognitive Science Perspective – Grzegorz Polak
Wrz 5@09:00 – 10:00

Early Buddhism and Chan are unique within general context of Buddhism in their insistence on direct, unmediated insight occurring in the absence of conscious thought. This concept is grounded in a very specific set of ideas about the mind, cognition and consciousness. These ideas are, however, not presented in a systematic form and are often at odds with both traditional Buddhist mainstream views as well as with common-sense beliefs about human psychology. As a result, they have not received enough attention and still require proper reconstruction. The aim of this paper is to explore these concepts from the perspective of modern cognitive science. How do early Buddhist and Chan ideas agree with recent developments within philosophy of the mind? Particular focus will be on the issue of mediation of ordinary experience by conceptual and linguistic factors, the distinction between consciousness and the mind, the notion of the Self, possibility of direct insight in the absence of conscious thought and the issue of its content and effability.

Grzegorz Polak

Taoist Philosophy of Mind – Gang Chen
Wrz 5@10:15 – 11:30
Językowe uwarunkowania zjawisk umysłowych na przykładzie klasycznego języka arabskiego – Tomasz Stefaniuk
Wrz 5@11:30 – 12:45
Językowe uwarunkowania zjawisk umysłowych na przykładzie klasycznego języka arabskiego - Tomasz Stefaniuk @ Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Rozwój języka arabskiego. Klasyczny język arabski a współczesne dialekty. Język arabski jako język filozofii i nauki. Tworzenie neologizmów w języku arabskim – ujęcie historyczne. Czy język arabski może być językiem nauki?

Development of the Arabic language. Classical Arabic language and contemporary dialects. Arabic as a language of philosophy and science. Creation of neologisms in Arabic – a historical approach. Can Arabic language be a language of science?

 

Tomasz Stefaniuk

Kulturowe uwarunkowania poznania społecznego: o uczeniu się kulturowym i adaptacjach poznawczych. Badania polskich misjonarzy w środowisku międzykulturowym z wykorzystaniem metod narratywnych i focusowych – Zbigniew Wróblewski
Wrz 5@14:45 – 16:15

prof. Zbigniew Wróblewski, prof. Arkadiusz Gut, dr Mariusz Wołonciej, dr Michał Wilczewski, dr Andrzej Zykubek

Zbigniew Wróblewski

Światopoglądowe treści w kulturze i języku japońskim na przykładzie Kojik – Marcin Lisiecki
Wrz 5@16:30 – 17:30
Światopoglądowe treści w kulturze i języku japońskim na przykładzie Kojik - Marcin Lisiecki

Głównym celem wykładu będzie analiza wybranych fragmentów najstarszego zabytku
literatury japońskiej, pt. Kojiki. Tekstu niezwykle ważnego dla japońskiej kultury i jednocześnie
trudnego, ze względu na specyfikę jego języka, do analizy. pełniącego rolę Przedstawię w nim
sposoby analizy Kojiki, dzięki którym możliwe będzie dotarcie do zawartych w nim sensów i wątków poświęconych temu, jak starożytni Japończycy rozumieli rzeczywistość. Ponadto wskażę
na zawarte w nim wątki dotyczące podstaw japońskiej etyki i ich związek z shintoizmem, jedną z
trzech religii wyznawanych w Japonii.

Worldview in the Japan culture and language: the example of Kojiki

The main aim of the lecture will be the analysis of selected fragments of the oldest
monument of Japanese literature, Kojiki. The text is extremely important for Japanese culture and at
the same time difficult, due to the specificity of its language, to analyze. I will present in it the ways
of Kojiki’s analysis, thanks to which it will be possible to reach the senses and threads contained in
it, devoted to how the ancient Japanese understood reality. Moreover, I will point to the threads
contained in it concerning the foundations of Japanese ethics and their connection with Shintoism,
one of the three religions professed in Japan.

Marcin Lisiecki

Anthropomorphism – cognitive error or adaptation? – Anna Dutkowska
Wrz 5@17:30 – 18:30
Anthropomorphism - cognitive error or adaptation? - Anna Dutkowska @ Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Anthropomorphism is defined as the attribution of typically human mental and affective states to non-human objects: animate and non-living. In recent analyzes of the anthropomorphizing abilities occurring in adults and children, there is the thesis that “anthropomorphism is not based on specific belief systems, but rather on a specific modality of interaction” (G. Airenti 2018). In such interactions (or observations, which are subject to interaction), an inhuman being occupies a place that is usually attributed to another human being. This situation occurs regardless of the person’s beliefs about the characteristics of the individual who are anthropomorphized. Thus, anthropomorphism is a means to establish relationships with non-humans. With this assumption, anthropomorphism can be understood as the ability that appears in infants and persists throughout life, constituting a kind of evolutionary adaptation.

Anna Dutkowska

Wrz
6
pt
2019
Między kognitywistycznym naturalizmem a subiektywizmem. O pojęciu środowiska (Umwelt) i doświadczeniu pojmowania – Kamil Aftyka
Wrz 6@09:30 – 09:55
Między kognitywistycznym naturalizmem a subiektywizmem. O pojęciu środowiska (Umwelt) i doświadczeniu pojmowania - Kamil Aftyka @ Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Dwa najbardziej uproszczone poglądy na wpływ natury i kultury na poznanie człowieka wyłożyć można tak: albo to, co i jak poznajemy jest warunkowane przez to, co nam przyrodzone, albo przez to, co w nas zaszczepia się już za naszego jednostkowego życia. W kognitywistyce korelatem afirmacji rzeczywistości na pierwszą modłę jest natywizm, a na drugą modłę – empiryzm.
Owo rozróżnienie komplikuje się, gdy zauważymy, że konieczność swoistej szczepionki wcale nie oznacza, że nie musi być obecna wrodzona podatność na zaszczepienie.
By uniknąć błędnego koła, rewidujemy nasze pojęcie o tym, czym są natura i kultura. Zauważamy najpierw, że w metodologii kognitywistycznej oba pojęcia to dwie strony tej samej monety. Kultura jest rozumiana tutaj na sposób naturalistyczny. Zaszczepia się ona w naszym umyśle, ale nie jesteśmy w niej podmiotami, nie potrafimy wybić się na niepodległość wobec wszechogarniającego determinizmu, w ogóle czy to ze strony genów przyrody, czy to ze strony języka kultury.
Wobec tak rozumianej natury wysuwamy dwa pomysły badawcze. Jeden to dookreślenie samego pojęcia natury; pozwolenie jej, by faktycznie stała się w naszym rozumieniu osnową wszystkiego. Pomysł ów za swój materiał bierze w tym wystąpieniu wyrosłe jeszcze z ducha redukcji fizykalistycznej konektywizm Fodora czy biosemantykę Millikan, ale również sprzeczającą się z tym duchem biosemiotykę z Tartu i spowinowacone z nią pojęcie środowiska, Umwelt. Inny pomysł to towarzyszące owemu dookreślaniu eksplikowanie wszelkich grud i elementów niepasujących do naturalistycznego obrazu świata. Sięga on po znany filozoficzny topos „ja” nieredukowalnego do w pełni niezależnych od niego procesów; sam w sobie ów topos subiektywizmu mógłby wydać się trującą pestką wewnątrz słodkiej cisowej osnówki, dlatego zajmiemy się jego przejawem w samej kognitywistyce, np. u Chalmersa, aczkolwiek poszerzymy problemat doświadczania sensorycznego o doświadczanie pojmowania.

 

Kamil Aftyka

Rola emocji w rozwoju kulturowych sposobów refleksji nad umysłem: Podejście pragmatyczne – Robert Mirski
Wrz 6@09:30 – 10:00

W niniejszym referacie podejmę kwestię rozwoju refleksji nad innymi umysłami i tym w jaki sposób kultura kształtuje ten proces. Zaproponowany model skupia się na roli emocji w procesie ukulturowienia, wykorzystując ramy teoretyczne interktywizmu (Bickhard, 2009). Dwa aspekty interktywistycznej emocji – funkcjonalny oraz behawioralny – umożliwiają kulturową modulację procesów rozwojowych poprzez interwencje rodziców w kontekstach niepewności w sytuacjach społecznych, formując konstrukty mentalne, które dziecko może później przywołać w samodzielnym myśleniu.

Robert Mirski

The transhuman: automatic perspectives of freedom. Emotional robots? – Fabio Squeo
Wrz 6@10:00 – 10:30

The theory of Transhumanism opens up new questions about a presumed and future automatic collective consciousness of the human species. Can poetry help us to understand them better?
It is clear that the whole theory of transhumanism also has to do with the art that deals with the future and becomes particularly interesting when it illuminates its purpose.
Poetry, in my opinion, is a very valid adjuvant since it is carried out over time, maintaining and preserving the figure of the Trinitarian eternity. Poetry is an exceptional communication tool for expressing a thought, for transmitting a message of universal breadth. It is the supreme art of evoking and suggesting feelings of union and communion. It unites consciences, respecting the free diversity of individuals. It unites what the transhuman project wants to see separated, distant from the nature of God. The transhuman project can be translated into a dis-human project since the dis-human exercises a certain power, through his intelligence, against the free conscience of man .
The transhumanist project is based, therefore, on the premise that technology, on the one hand, will make a perfect simulation of intelligent life possible (but this is true only intelligent life is released from conscience, residue and excess, slowness and inaccuracy), and , on the other hand, on the ability to see the beauty of poetic literature stolen; that is, seeing the capacity to feel the pulsating life removed. Poetry is the voice of personality, but also of the collective unconscious. In opposition, the transhuman demands an “automatic and crystallized purpose of/in essence”. In other words, the more the conscience is limited, the more intelligence can pursue an automatic purpose, as it escapes conscious criticism and the ambiguous character of poetic sensitivity.

Mózg w różnych zakątkach świata: neuronalne różnice kulturowe – Albert Łukasik
Wrz 6@15:00 – 15:30
Mózg w różnych zakątkach świata: neuronalne różnice kulturowe - Albert Łukasik @ Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Prezentacja przedstawia kwestię neuronaukowego spojrzenia na różnice kulturowe poszczególnych grup narodowych i etnicznych. Głównym celem jest wykazanie w jaki stopniu aktywność neuronalna i funkcjonowanie mózgu przedstawicieli poszczególnych kultur różnią się między sobą. W oparciu o książkę “The Sociocultural Brain: A cultural neuroscience approach to human nature” autorstwa Shihui Han i dwa artykuły poświęcone emocjonalnym aspektom poznania w kontekście kulturowym (Cross-Cultural Affective Neuroscience) i mechanizmowi motywacji (Culture Modulates the Neural Correlates Underlying Risky Exploration) zostaną zaprezentowane badania, wnioski, a także znaczenie neuronalnego podejścia do zagłębiania różnic kulturowych dla procesów poznawczych, emocji i zachowania człowieka.

 

Albert Łukasik

Rola lateralizacji mózgu w ewolucji kulturowej człowieka – Mira Zyśko
Wrz 6@15:30 – 16:00
Rola lateralizacji mózgu w ewolucji kulturowej człowieka - Mira Zyśko @ Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Zagadnienia związane z lateralizacją mózgu (różnice anatomiczne i funkcjonalne półkul, wymiana informacji między nimi) należą do często poruszanych w literaturze z dziedziny neuronauk. W związku z tym zjawiskiem rozważa się również kwestie neuropsychologiczne, np. korzyści poznawcze ze specjalizacji półkul w zakresie różnych funkcji kognitywnych (językowych, motorycznych, percepcyjnych, uwagowych itd.), czy antropologiczne (na przykład hipoteza o przeciwstawnych lateralizacyjnie preferencjach percepcyjnych kultur Wschodu i Zachodu, czy badanie różnic międzykulturowych pod kątem odsetka osób leworęcznych). Te drugie doprowadziły badaczy do postawienia tezy o wpływie czynników kulturowych na preferencje w lateralizacji funkcji poznawczych. Pojawiła się nawet odwrotna, ogólniejsza hipoteza – o różnicach w lateralizacji mózgu jako znaczącym czynniku wpływającym na różnice międzykulturowe (McGilchrist, 2009). W jakim stopniu możemy mówić o wpływie zjawisk związanych z lateralizacją mózgu na kulturę, a w jakim o związku odwrotnym, mając na uwadze ontogenezę specjalizacji półkulowej, jej filogenezę, jej związek z innymi zjawiskami neurobiologiczno-poznawczymi oraz międzykulturowe badania porównawcze? Referat będzie miał na celu rozważenie sensowności takich pytań oraz próbę odpowiedzi na nie.

 

Mira Zyśko

Neuronalne podstawy poczucia wolnej woli – Michał Bachanek
Wrz 6@16:00 – 16:30

Prezentacja analizuje podstawy psychologiczne i neuronalne trzech elementów świadomości fenomenalnej, które według Petera Strawsona są częściami składowymi poczucia wolnej woli. Tymi elementami są po kolei utożsamianie się z niektórymi przyczynami naszego zachowania, poczucie sprawczości oraz doświadczenie momentu podjęcia decyzji.
Do dokładnego zrozumienia podstaw pierwszego zjawiska kluczowe wydaje się rozwiązanie twardego problemu świadomości, w związku z czym prezentacja skupi się przede wszystkim na dwóch pozostałych zjawiskach. Przy poczuciu sprawczości zostaną omówione dotyczące jej trzy koncepty (kopie eferentne planu motorycznego, neurony lustrzane oraz wiązanie intencjonalne) i ich neuronalne korelaty, natomiast przy doświadczeniu momentu podjęcia decyzji zostanie omówione tematyka dotycząca pojęć potencjału gotowości, weta, oraz funkcji wykonawczych. Zostaną również wskazane potencjalne problemy metodologiczne przy badaniu zjawiska doświadczenia podjęcia decyzji.

 

Michał Bachanek

Metafory wielomodalne jako zjawisko kulturowe. Osoby ze spektrum autyzmu i osoby Głuche – Dominika Kopańska
Wrz 6@16:45 – 17:15

Metafory w kulturach odgrywają pewne poszczególne role. Z jednej strony opisują świat za pomocą innych słów. Z drugiej strony przyczyniają się do tego, że wzbogaca się nasza kompetencja językowa. Jeśli chodzi o znaczenie metafor to w danych kulturach przejawia się w sposób różnorodny. Co się dzieje, gdy dominuje myślenie obrazowe? Jak wygląda zjawisko metaforyczności, gdy pewne aspekty są zaburzone? W referacie główna uwaga będzie skupiona na osobach ze spektrum autyzmu i osobach Głuchych. W pierwszym przypadku zostały przeprowadzone badania u dzieci w ramach wolontariatu z pomocą których zostały przenalizowane rysunkowe przejawy metaforyczności jako dominująca forma aktywności metaforycznej. W drugim przypadku ważnym aspektem stanowić będzie przedstawienie metafory wielomodalnej, a dokładniej dotykowej, wzrokowej.
U obu tych grup występują pewne deficyty tj.: u osób ze spektrum autyzmu deficyt ten występuje np. w relacjach społecznych, pewnych specyficznych zdolnościach i zaburzeniach w pewnych obszarach, które uniemożliwiają lub blokują prawidłowe posługiwanie się metaforami.
U osób Głuchych deficyt ten występuje w braku możliwości posługiwania się werbalizacją.
Podstawowymi pytaniami jakie będą postawione w ramach referatu to: Skoro występują pewne deficyty, to czy rozumienie metafor jest możliwe? Czy wtedy osoby te rozumieją czym są metafory? Czy kultura i środowisko są potrzebnymi czynnikami rozwijającymi kompetencję językowo – metaforyczną u osób neuroróżnorodnych?
Reasumując, podczas prezentacji zostaną przedstawione efekty pracy z osobami neuroróżnorodnymi jak również będzie to też próba odpowiedzi (opierając się na stereotypach) na podstawione wcześniej pytania badawcze.

 

Dominika Kopańska

Kognitywna batalia o użytkownika – Szymon Górski
Wrz 6@17:15 – 17:45
Kognitywna batalia o użytkownika - Szymon Górski @ Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Ważną część współczesnej kultury stanowi oprogramowanie – niezależnie od tego, czy mowa o grach wideo, czy o specjalistycznych programach komputerowych, jesteśmy świadkami wciąż bardzo szybko postępującego wzrostu jego wpływu na rozwój kultury. Wraz z upływem lat użytkownicy byli i są zalewani tysiącami aplikacji, w których gąszczu często ciężko jest ich twórcom przebić się oraz zdobyć uznaną pozycję na rynku. Z pomocą może przyjść im kognitywistyka, pozwalająca nie tylko na ułatwienie procesu projektowania i tworzenia aplikacji, ale także na przewidzenie zachowań potencjalnych użytkowników i wykorzystanie rozwiązań ułatwiających interakcję pomiędzy aplikacją a człowiekiem. Jakie zabiegi można zastosować w celu wygrywania coraz częstszych batalii o uwagę, ale też o utrzymanie użytkownika przy sobie? Czym współcześni twórcy mogą wyróżnić się w tej kwestii? Komu możemy zawdzięczać istnienie danych narzędzi i rozwiązań, przydatnych w cyfrowej walce? Na te pytania chciałbym odpowiedzieć w ramach opisanego referatu.

 

Szymon Górski

Multimodalny język twitterowiczów – Anastazja Szuła
Wrz 6@17:45 – 18:15

Komunikacja między ludźmi, w swojej najbardziej typowej formie (twarzą w twarz), ma charakter multimodalny. Mimo, że w Internecie dominuje kanał tekstowy, wykluczenie elementów obrazowych z analizy komunikatów powoduje nie tylko zubożenie znaczenia, ale może też całkowicie odmienić znaczenie komunikatu. Z tego powodu, elementy obrazowe powinny być traktowane jako elementy języka, a nie jako elementy towarzyszące komunikatom językowym. Pragnę to uargumentować przedstawiając analizę tweetów, jednocześnie ukazując skrawek rozwijającej się w ramach platformy stan culture.

 

Anastazja Szuła

Wrz
7
sob
2019
Przebieg procesu twórczego – Zofia Władyka-Łuczak
Wrz 7@09:00 – 09:30

Problem badawczy. Cele i założenia:
Wystąpienie będzie nosić będzie charakter autoetnograficzny, przedstawiony zostanie mikroświat artysty pracującego nad powstaniem rzeźby, na przykładzie pomnikowej figury postaci Rajmunda Rembielińskiego, „Pomnika Początków Miasta Łodzi”. Poruszony problem badawczy wykaże różnice w postrzeganiu procesu twórczego z pozycji obserwatora wewnętrznego i zewnętrznego.

Perspektywa teoretyczna:
Chcąc zrealizować założenia badawcze, wystąpienie podzielę na dwa główne części. W pierwszej zaprezentuję autorską retrospekcję pracy twórczej, charakterystyczną dla obserwatora wewnętrznego. W drugiej, analizę tekstu retrospekcji, w której przyjmuję postawę obserwatora zewnętrznego. Działy te zostaną opracowane na podstawie etnograficznej analizy Clifforda Geertza i metody konstruktywistycznej analizy tekstu Michaela Fleischera.

Materiał badawczy:
Materiałem badawczym będzie wspomniany opis pracy twórczej spisany na podstawie autorskich wspomnień, notatek tekstowych i fotograficznych powstających w trakcie realizacji pomnika. Retrospekcyjny opis prowadzony liniowo, zgodnie z chronologią występujących po sobie zdarzeń. Z jednej strony to relacja z procesu powstawania rzeźby, z drugiej — prezentacja postawy autora wobec własnych działań twórczych.

Procedura badawcza i wyniki:
W pierwszej części prześledzony zostanie proces koncentracji autorskiej uwagi w trakcie tworzenia. Istotne staną się czynniki wpływające na koncentrację i rozproszenie uwagi; ważne będą również tematy zarządzania uwagą widza poprzez odpowiednią kompozycję. Przedstawiony zostanie proces powstawania rzeźby akcentowany autorskimi korektami. W drugiej części podstawowym celem badawczym stanie się wniknięcie we własne działania artystyczne w kontekście rozpoznania mechanizmów je tworzących.

 

https://lsk.kul.pl/employees/zofia-wladyka-luczak/

Preferencje czasowe w kontekście zdolności poznawczych – Edgar Filip Różycki
Wrz 7@09:30 – 10:00
Preferencje czasowe w kontekście zdolności poznawczych - Edgar Filip Różycki @ Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Jako ludzie różnimy się pod wieloma względami: fizycznie (mamy różny kolor skóry, włosów, oczu; mamy także różny wzrost, wagę); różnimy się również psychicznie: mamy swoje temperamenty, cechy osobowości. Wreszcie – różnimy się pod kątem zdolności poznawczych.
Okazuje się, że różnice w tych ostatnich wpływają na wiele aspektów naszego życia: ludzie
o większych zdolnościach poznawczych średnio dłużej żyją, lepiej zarabiają, mają bardziej pojemną pamięć roboczą, szybsze czasy reakcji i są – o dziwo – bardziej podatni na iluzje optyczne.
Jednakże bardzo mało jest badań dotyczących wpływu zdolności poznawczych na podejmowanie decyzji. Co więcej, zwykle we wszelkich badaniach przyjmuje się je jako jedne
z ukrytych czynników, nie podejmując w ogóle próby rozpoznania, na ile wpływają na wyniki właśnie zdolności poznawcze.
Jednym z typów zdolności poznawczych jest tzw. styl kognitywny: można zauważyć, że część osób bardziej skłania się do podejmowania wyborów impulsywnie, podczas gdy inni – przed podjęciem decyzji dokonują szeregu analiz. Często styl kognitywny wiązany jest z umysłowymi Systemami 1 i 2.
W swoim referacie chciałbym przedstawić Cognitive Reflection Test (CRT) jako prostą miarę tego typu zdolności poznawczych, jego związki z ważną cechą podejmowania decyzji (preferencją czasową) oraz poddać go analizie krytycznej. Zarysuję również perspektywy dalszych badań z możliwością wykorzystania CRT.

Edgar Filip Różycki

Zło a wiedza. Epistemiczny efekt efektu ubocznego w języku polskim – Katarzyna Marczewska
Wrz 7@10:00 – 10:30

Efekt Knobe’a (nazywany też efektem efektu ubocznego) jest zjawiskiem z zakresu potocznej filozofii działania. Polega na tym, że ludzie chętniej przypisują komuś intencjonalność, kiedy skutek uboczny jego działania ma charakter negatywny (Knobe, 2003). Knobe początkowo badał to zjawisko, przedstawiając badanym historie, w których prezes firmy podejmował decyzję, której efekt uboczny był korzystny lub szkodliwy dla środowiska. Beebe i Buckwalter (2010) wykorzystali te scenariusze, żeby sprawdzić, czy analogiczny efekt będzie zachodził, kiedy zamiast o intencjonalność zapytamy osoby badane o wiedzę. Uzyskane przez nich wyniki potwierdziły oczekiwaną asymetrię w przypisywaniu wiedzy: ludzie są bardziej skłonni przypisywać podmiotowi wiedzę, kiedy skutek jego działania jest zły.

Zaobserwowane zjawisko zostało nazwane epistemicznym efektem efektu ubocznego (EEEU) i jest szczególnie interesujące ze względu na niezgodność z klasycznymi teoriami wiedzy. Wartość moralna czynu nie była do tej pory uwzględniana jako jeden z czynników wpływających na to, czy ktoś ma wiedzę. Co więcej, tego typu czynnik jest wprost wykluczany przez większość współczesnych intelektualistycznych teorii wiedzy. Tymczasem EEEU udaje się zaobserwować przy użyciu różnych scenariuszy, nawet wtedy, kiedy prawdopodobieństwo wystąpienia szkodliwego efektu ubocznego jest niskie, a sam efekt uboczny nie jest po prostu zły moralnie, lecz na przykład narusza prawo lub pewne normy estetyczne (Beebe & Jensen, 2012). Jak dotychczas występowanie EEEU zostało pokazane w języku angielskim (m.in. Beebe & Jensen, 2012) i niemieckim (Dalbauer & Hergovitch, 2013), a ponadto z wykorzystaniem różnych skal pomiarowych (Beebe & Jensen, 2012).

W wystąpieniu przedstawię wyniki badań nad EEEU w języku polskim. Udało się potwierdzić zachodzenie EEEU zarówno na skali dychotomicznej (n=1238, p<0.001) jak i na skali Likerta (n=419, p<0.001). Przedstawię uzyskane wyniki w kontekście potencjalnych czynników wpływających na efekt.

Słowa kluczowe: filozofia eksperymentalna, epistemiczny efekt efektu ubocznego, wiedza

 

Katarzyna Marczewska

Taniec a kultura – Paulina Zarębska
Wrz 7@10:30 – 11:00
Taniec a kultura - Paulina Zarębska @ Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Kluczowym zagadnieniem referatu jest wpływ uwarunkowań kulturowych na tworzenie i postrzeganie tańca. Celem wystąpienia jest analiza gestów oraz ruchów tańca , na które znaczący wpływ ma tożsamość kulturowa.

W The Relevance of the Beautiful (1988) Hans-Georg Gadamer definiuje sztukę za pomocą pojęć „gra”, „symbol” i „święto”. Opierając się na tym rozróżnieniu, zostanie omówiony sposób patrzenia na taniec jako kulturowo zdefiniowanej ekspresji estetycznej. Tożsamość kulturowa, a także poczucie „jaźni”, nie są tylko wyobrażeniami umysłowymi, ale również uosobieniem doświadczeń fizycznych. Ludzie doświadczają swoich ciał na trzech różnych poziomach: ciała biologicznego (świat obiektywny), ciała komunikacyjnego (świat społeczny), ciała doświadczającego (świat subiektywny) (Habermas, 1981). Ciało jako „ja” to miejsce, w którym podmiot subiektywny spotyka się ze światem obiektywnym i społecznym. Każde doświadczenie ciała tworzone i interpretowane jest przez pryzmat kulturowych kodów. Tożsamość kulturowa obejmuje koncepcję ciała, do której zaliczyć można estetykę, pojęcia płci, wieku, itp. oraz techniki ciała (np. gesty, ruch, proksemika) wyrażające ten obraz i jednocześnie będące materiałem, z którego pochodzi koncepcja ciała (Frank, 1991).

Cynthia Jean oraz Cohen Bull (1997) zwracają uwagę na znaczenie świadomości kulturowej dla zrozumienia różnych warstw znaczenia w tańcu. Opisują, jak w spektaklu tanecznym łączą się wrażenia (kinestetyczne, wizualne, dotykowe i słuchowe), aby stworzyć szczególne odczucia u widza. Doświadczenie widza obejmuje i implikuje zrozumiałe znaczenia choreograficzne i społeczne, których podstawą jest wspólna wiedza kulturowa. Propriocepcja jest powiązana z pamięcią motoryczną, więc zarówno widz, jak i tancerz będą polegać na poprzednich doświadczeniach ruchowych i zdolnościach motorycznych, aby zrozumieć taniec. Widz rozumie taniec poprzez negocjacje między tym, co postrzega, a znaczeniami i doświadczeniem, które przechowuje w pamięci długotrwałej.

Na podstawie historycznych dzieł z zakresu tańca klasycznego oraz modern zostanie zanalizowany wpływ kultury na tworzenie tańca. Omówione zostanie funkcjonowanie gestów metaforycznych przejawiających się w formie metafor orientacyjnych (Lakoff, Johnson 1980), które są głęboko zakorzenione w cielesnym doświadczaniu świata. Szczególnej analizie poddane zostaną choreografie przejawiające metafory orientacyjne, które opierają się na schematach wyobrażeniowych góra/dół, a interpretowane są wielorako w zależności od kultur.

 

Paulina Zarębska

Język – kultura czy ewolucja? – Anna Głowik
Wrz 7@11:45 – 12:15
Język - kultura czy ewolucja? - Anna Głowik @ Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Zdolności językowe są w wielu środowiskach postrzegane jako wyłączne człowiekowi i nabyte w procesie kulturalizacji. Niewątpliwie język ludzki jest najbardziej rozwinięty i zaawansowany symbolicznie. Jednak, kultura nie wydaje się być jedynym źródłem kształtowania się tej zdolności. Znane są wyniki badań poświęcone językowi zwierząt. Być może podstaw języka można dopatrzyć się u pszczół miodnych, wykonujących swój taniec w celu wskazania miejsca nektaru. Innym intrygującym przykładem jest werweta posługująca się trzema oddzielnymi dźwiękami w stosunku do różnych obiektów generujących zagrożenie. Obserwowane są także intencjonalne sygnały przekazywane rękami przez małpy człekokształtne. Tak więc, cechy języka ludzkiego odnajdujemy u naszych ewolucyjnych przodków.
Jak każda inna cecha, język jest zdolnością opartą na przystosowaniu i ma swoje korzenie. O ciągłości wokalizacji świadczy chociażby gen FoxP2, odpowiedzialny za śpiew u ptaków i mowę ludzką.
Do wytworzenia języka potrzebne są pojęcia i reprezentacje, zarówno przedmiotów jak i struktur typowo abstrakcyjnych jak np. miłość. Posługiwanie się pojęciami obserwujemy u papug, małp oraz niemowląt, które w sposób naturalny, nie wykształciły jeszcze języka. Taka ciągłość może wskazywać na istnienie pewnego modułu wspólnego zwierzętom i ludziom, który w toku ewolucji doprowadził do powstania języka, którym posługujemy się obecnie.

 

Anna Głowik

Od rozszerzonego umysłu do rozszerzonej jaźni – kultura jako fenotyp rozszerzony – Matuesz Chról
Wrz 7@11:45 – 12:15
Od rozszerzonego umysłu do rozszerzonej jaźni – kultura jako fenotyp rozszerzony - Matuesz Chról @ Kazimierz Dolny | lubelskie | Polska

Prezentowana konceptualizacja kultury wpisuje się w szeroko rozumiany paradygmat naturalistyczny. Główną tezą wystąpienia jest stwierdzenie, że kultura stanowi rozszerzenie ludzkiej podmiotowości i polega na zaangażowaniu tejże podmiotowości w zewnętrzne artefakty. Podkreśla się rolę środowiska w rozwoju i poznaniu jednostek, zwłaszcza środowiska kulturowego.

Bazę merytoryczną stanowi tutaj koncepcja troski rozszerzonej Patricii Churchland, zgodnie z którą ludzka moralność wyewoluowała w kontekście troski nad potomstwem, a następnie zaczęła rozszerzać się na partnerów, członków stada i osoby niespokrewnione. Według Churchland troska o innych jest możliwa dzięki aktywacji emocji homeostatycznych, które są skorelowane przede wszystkim z przetrwaniem indywidualnego organizmu, ale również z przetrwaniem innych organizmów, które są dla niego istotne. Emocje homeostatyczne – zgodnie ze współczesną neurobiologią emocji – stanowią poznawczą podstawę dla sądów wartościujących, gdyż wskazują na to co jest ważne dla żywego systemu poznawczego. Innymi słowy – emocje wyznaczają zakres tego z czym identyfikuje się dany organizm. Zgodnie z autorską refleksją prelegenta, troska rozszerza się u ludzi nie tylko na potomstwo, partnerów i innych członków stada, ale również na artefakty kulturowe (zarówno materialne jak i niematerialne). Wyjaśnia to dlaczego ludzkie zbiorowości włączają w sferę normatywną dziedzictwo kulturowe (godła, flagi, totemy, obrazy, dzieła literackie, symbole, uniwersytety, świątynie etc.) i są zmotywowani, aby chronić je określonymi restrykcjami oraz prowadzić konflikty na tym tle.

Ponadto referencje prezentowanego materiału zawierają: (1) koncepcję rozszerzonego umysłu autorstwa A. Clarka i D. Chalmersa (2) koncepcję fenotypu rozszerzonego zaproponowaną przez R. Dawkinsa i zmodyfikowaną przez D. Dennetta (3) teorię koewolucji genetyczno-kulturowej autorstwa E. O. Wilsona, rozwijaną przez M. Tomasello.

Mateusz Chról

Przyczynowość odgórna w kontekście emergencji psychofizycznej – Marzena Fornal
Wrz 7@12:15 – 12:45

Wczesne sformułowania teorii emergencji datują się na okres lat dwudziestych minionego stulecia, gdzie stanowiła ona opozycję dla ówczesnych stanowisk mechanistycznych i witalistycznych. Obecnie można zaobserwować powrót do tego typu teorii, które można określić, jako przeciwwagę dla stanowisk redukcjonistycznych współczesnego materializmu. Jednak mimo wzrastającego zainteresowania, wciąż kontrowersyjnym pozostaje radykalna wersja emergencji psychofizycznej postulująca przyczynową efektywność własności mentalnych. Celem mojego wystąpienia jest analiza relacji psychofizycznej w kontekście teorii emergencji i próba zweryfikowania czy postulat przyczynowości odgórnej jest możliwy do obronienia, bez konieczności odrzucenia podstawowych założeń determinizmu.

 

Marzena Fornal

Kojarzona jest często z wyobraźnią,

pomyśleć coś nowego to wyobrazić sobie to, czego realnie (jeszcze) nie ma lub o czym dotąd nie myśleliśmy. Nowe idee lub artefakty mogą powstawać w wyniku kombinacji wyobrażeniowych, czyli łączenia ze sobą wybranych elementów znajomych konceptów i przedmiotów. Wyobraźnia umożliwia też przeprowadzanie symulacji poprzez przywoływanie stanów mentalnych innych osób („stawianie się na czyimś miejscu”) lub poprzez rozpatrywanie tego, co by było, gdyby pewien aspekt rzeczywistości uległ zmianie (w przeszłości, teraźniejszości lub przyszłości). Myślenie o kontrfaktycznych stanach rzeczy (lub umysłu) może być traktowane jako poznawczy fundament specyficznie ludzkiej kreatywności — bez myślenia „co by było, gdyby” bądź bez zdolności do mentalnych symulacji i podróży w czasie (mental time travel) nie moglibyśmy planować zmian, wprowadzać innowacji i transformować rzeczy zastanych.

 

Zapraszamy do przesyłania zgłoszeń do sesji sesje studencko-doktoranckiej, w których podjęta zostanie tematyka kognitywistycznego ujęcia kreatywności i zdolności wyobrażeniowej.

Proponujemy następujące ogólne obszary tematyczne,

które mogłyby zostać ujęte w zgłoszeniach wystąpień i warsztatów:

 

Kognitywne powiązania pomiędzy kreatywnością, wyobraźnią i myśleniem kontrfaktycznym,

Architektura umysłu twórczego (poznawcze modele kreatywności),

Natura specyficznie ludzkiej kreatywności,

Badania nad myśleniem kontrfaktycznym,

Rozwój zdolności twórczych i wyobrażeniowych u dzieci,

Kreatywność i wyobraźnia zwierząt,

Kreatywność systemów AI,

Sztuczna inteligencja a rozpatrywanie kontrfaktów,

Charakterystyka wyobrażeń kombinatywnych,

Rola symulacji wyobrażeniowych w procesie twórczym,

Kreatywność w nauce,

Implicytne teorie kreatywności,

Kreatywność w sytuacjach społecznych.

terminy

  • do 13 20 lipca 2020 r. zgłoszenie uczestnictwa
  • do 27 lipca 2020 r. kwalifikacja prezentacji studencko-doktoranckich
  • do 24 31 sierpnia 2020 r. uiszczenie opłaty za uczestnictwo.

Szczegółowy program IV Letniej Szkoły Kognitywistki wraz z tytułami i abstraktami referatów prezentacji studencko-doktoranckich zostanie opublikowany do 31 sierpnia 2020 r.

cztery sesje wykładowo-warsztatowe

obejmujące 2 wykłady plenarne, 4 wykłady szczegółowe oraz 6 warsztatów; razem ok. 20 godzin wykładów i warsztatów

dwie sesje studencko-doktoranckie

dziewięć godzin i 16 prezentacji projektów studencko-doktoranckich

Kazimierz Dolny

piękny i niepowtarzalny o każdej porze roku.  Dzisiejszy Kazimierz uważany jest za perłę architektury polskiej, mekkę artystów oraz jeden z najważniejszych ośrodków turystycznych kraju.

Letnia Szkoła Kognitywistyki

organizowana pod patronatem Polskiego Towarzystwa Kognitywistycznego skierowana jest do młodych pracowników naukowych, doktorantów oraz studentów studiów kognitywistycznych (nauk o poznaniu i komunikacji społecznej), a także akademickich instytucji prowadzących badania w szeroko rozumianej kognitywistyce. Ma charakter wykładów i warsztatów obejmujących swoją tematyką takie dyscypliny jak kognitywistyka, psychologia poznawcza i społeczna, semiotyka, kulturoznawstwo, studia nad wizualnością, neuroestetyka. Tytuł tegorocznej Letniej Szkoły Kognitywistyki wskazuje na niestandardowe i szerokie podejście do problematyki metaforyczności.

Warunkiem udziału w spotkaniu

jest zgłoszenie uczestnictwa w postaci kwestionariusza online z opisem dotychczasowego doświadczenia. Zapraszamy również do zgłoszenia własnego projektu i zaprezentowania go podczas Letniej Szkoły. Zgłoszenia projektów podlegają ocenie i wyborowi przez Radę Programową Szkoły. Koszt udziału w Letniej Szkole Kognitywistyki PTK wynosi 450 zł i obejmuje zakwaterowanie oraz wyżywienie w Domu Pracy Twórczej Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich w Kazimierzu Dolnym. Uczestnicy mają zapewniony udział w plenarnych wykładach i warsztatach oraz możliwość zaprezentowania własnych projektów badawczych.

Organizatorzy przewidzieli również możliwość uczestnictwa w Szkole bez noclegów i posiłków.

miejsce obrad_old

to położona w pięknej okolicy Rajchertówka, czyli Dom Pracy Twórczej KUL. Od kazimierskiego Rynku z renesansowymi kamieniczkami ten zabytkowy dworek z malowniczym ogrodem dzieli kilkuminutowy spacer malowniczą drogą wzdłuż Wisły. Kazimierz Dolny, ul. Puławska 94.

opłaty

  • pełne uczestnictwo w IV Letniej Szkole Kognitywistyki w wysokości 450 zł od uczestnika obejmuje:
    • nocleg w pokojach dwuosobowych (3 noce)
    • wyżywienie (3 śniadania, 4 obiady, 3 kolacje, serwisy kawowe)
  • uczestnictwo w Szkole bez noclegów i posiłków
    • studenci i doktoranci – 200 zł
  • pełna opłata za uczestnictwo w IV Letniej Szkole Kognitywistyki wynosi 850 zł; obniżenie opłaty do 450 zł możliwe jest dzięki grantowi Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego pt. Letnia Szkoła Kognitywistyki. W związku z tym przewidzieliśmy pierwszeństwo uczestnictwa dla tych osób, które zgłosiły udział wraz z wystąpieniem referatowym.

numer konta do wpłaty

03 1050 1953 1000 0090 3079 8087

Fundacja Rozwoju
Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II

Al. Racławickie 14, 20-950 Lublin

tytuł wpłaty

Letnia Szkoła Kognitywistyki – imię i nazwisko