Maciej Wodziński, autystyczny filozof z lubelskiego UMCS, emerytowany maszer, samozwańczy stolarz. Naukowo zainteresowany filozofią psychiatrii i szerzej pojętego dobrostanu psychicznego, laureat Diamentowego Grantu z obszaru humanistyki. Prowadzi badania dotyczące stereotypów nt. autyzmu oraz ich wpływu na powstawanie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej w tym obszarze, a także możliwości wykorzystania AI w obszarze lepszego poznania pierwszoosobowego doświadczenia osób neuroróżnorodnych. Osobiście zakochany w Grecji. Wciąż, choć dalej jeszcze nieporadnie, próbuje dialogować z myślą jej wielkich umarłych, szukając w tych rozmowach „drogi powrotu” do ich dawno zapomnianego sposobu doświadczania świata.